Tyler's Daughter

1% Podatku

2012-02-17T07:28:00.000-08:00

Kochani, mam do was ogromną prośbę - przekażcie zdjęcie zamieszczone poniżej rodzicom lub znajomym, a może sami też będziecie mogli przekazać 1% podatku, którego Radek bardzo potrzebuje, by w pełni przejść rehabilitację.

Jeśli zdecydujecie się na przekazanie, to nie jest to nic trudnego:
W PIT należy wpisać Fundacja Jaś i Małgosia oraz KRS 0000127075,
w rubryce "cel szczegółowy" należy wpisać #71 Radosław Bednarek.

Grafik księżniczki

2012-02-10T11:39:00.000-08:00

Znam już mniej więcej mój grafik dostępności na marzec.
Zapowiada się pracowity, a więc trzeba się już przygotowywać. =^.^=

Moje tournee najprawdopodobniej rozpocznie się 16 marca i będzie trwało do końca miesiąca.
Planowane miasta to: Częstochowa, Katowice, Opole, Wrocław, Poznań i być może Gdynia :)
A zatem - jeśli ktoś ma ochotę na nietypową ozdobę to proszę pisać: emma.emmaretta@gmail.com

Szczegółowy grafik dodam zapewne na początku marca :)

Radek i Eryk

2012-02-06T17:52:00.000-08:00

Niektórzy z was wiedzą, że jestem ciocią już podwójne.

Moi bratankowie to Radek i Eryk, obaj po moim starszym bracie :)
Niektórzy z was wiedzą też, że u Radka został stwierdzony F84.0 - czyli Autyzm Dziecięcy. Co w przypadku jego brata jest również bardzo prawdopodobne, jednak badania to wykazujące nie są ani łatwe do zorganizowania ani wyczekania.
Największy problem chłopców dotyczy jednak ich diety - są oni uczuleni na wszelakie obecnie dostępne produkty w sklepach. Ich diety to: bezglutenowa, bezmleczna oraz bezcurkrowa.
Inaczej produkty tego pochodzenia - dla Eryka są powodem ostrego uczulenia i komplikacji zdrowotnych, zaś dla Radka (dla nas całkiem normalne) działają jak narkotyk i mogą dawać objawy bardzo zbliżone do objawów osób, które są uzależnione od morfiny:
-autoizolacja
-autoagresja
-"śmiechawki"
- nagłe zmiany nastrojów
- niewrażliwość na ból
- często też pojawiają się różne zmiany w podstawowych zmysłach - węchu, smaku, dotyku, wzroku.

Więcej informacji znajdziecie na ten temat tutaj: LINK

Moja największa prośba kieruje się do ludzi, którzy spotkali się z podobnym problemem a jednocześnie mogą podzielić się jakimś przepisem na łakocie dla takich maluchów - w końcu jakie to może być życie bez odrobiny słodkości ;) Jeśli znacie jakiś przepis który spełnia warunki wszystkich diet wymienionych z linku powyżej lub znacie stronę na której ewentualnie można takie zakupić, dajcie znać. Chłopcy chętnie to sprawdzą! :)
Uprzejmie dziękujemy!

Radzio, Eryczek
i ciocia Emma

People Who Inspire Me

2012-02-01T09:34:00.000-08:00

Rick Genest - "Zombie Boy" <3

[CENSORED] by ACTA

2012-01-26T06:37:00.000-08:00

The government wants to blind you.

PEOPLE SHOULDN'T BE AFRAID OF THEIR GOVERNMENTS - GOVERNMENTS SHOULD BE AFRAID OF THEIR PEOPLE.

[CENSORED]

2012-01-22T08:01:00.000-08:00

INFO: A.C.T.A.

Fotograficzne podsumowanie roku 2011

2012-01-20T16:17:00.000-08:00

The Way I Am:

Little revolution.

2011-12-27T11:16:00.000-08:00

Święta, święta i po świętach. Łatwo przyszło, łatwo poszło bez większego szału poza nowym CD w kolekcji, jakim jest "Made In Germany" - Rammstein.
Udało mi się przed tym całym wariactwem załatwić nowy ekspres do kawy dla rodziców, bo przecież te wariaty piją z rana po trzy kubki na głowę, bez ekspresu była tragedia.
Ja za to mam się dobrze poza domem, kolczykowanie strasznie mnie urabia i mam nadzieję, że już niedługo będę mogła zacząć ćwiczyć robienie microdermali za pomocą dermal punch a nie skalpelem. Zgłosiła się nawet jedna osoba, która chętnie będzie pozwalała mi na sobie ćwiczyć a nawet zaproponowała mi pierwszą malutką skaryfikację ^^
Jestem w niebo wzięta, mam głowę pełną nowych pomysłów na obrazki i zdjęcia, na nowe stroje do uszycia i organizację wielu rzeczy. W nowym roku planuję kolejnego artbooka.
Z tego wszystkiego aż mi grzywa zbladła a podejrzewam, że zblednie jeszcze bardziej po to by stać się niebieską/turkusową :P Jak szaleć to szaleć i tak większość ma mnie za wariata, co mi tam.

Co do sylwestra to nie mam zbytnio ochoty na jakieś wielkie imprezowanie i szaleństwa, także przyjeżdżam na kilka dni, a sylwestra spędzamy we 2 z Ashą, obrabiając tyłki wszystkim znajomym, bo przecież nie ma nic lepszego na babski wieczór.

Spójrzmy prawdzie w oczy, rok 2011 nie należał do najlepszych, a odważę się nawet powiedzieć, że to był chyba jeden z tych najgorszych jakie przeżyłam ale też nie było jakoś wielce tragicznie. Największe rozczarowania przyszły jak wiadomo od ludzi, cóż trzeba było to jakoś ogarnąć i w końcu tak się stało. Niestety, nie mam już sił i nerwów na przejmowanie się niektórymi ludźmi.

Szczęśliwego Nowego Roku zatem moi mili! :D

STAY TRUE!

Almost Human

2011-12-07T04:02:00.000-08:00

Well, new year is coming and it's a good time for some changes. Some of them are done already, but now is the time for some look changes ;)
My (empty :P) head get a haircut and my hair going to get back to natural colour - yes, no more black hair. I hope next year will be better than this and I hope that my other plans will work ^^
Cant wait also to see Asha's changes :D Oh, dear! Let's start a revolution! ;*

And this is for my dears :) (Asha & Achaja)

Po co pijesz, przeciez będziesz mieć kaca. Po co żyjesz, przecież umrzesz.

2011-11-28T03:34:00.000-08:00

I można wreszcie spokojnie powiedzieć WINTER IS COMING.
A ja wróciłam do siebie, jak za dawnych lat - z wielkim stemplem na czole "Fuck Off" - i była radość.
Pół roku zasadniczo wolnego się nagle zrobiło i to był niezły pomysł i mnie się to bardzo podoba.
DeviantArt mnie pochłonął ostatnio całkowicie. To skrobię, to szkicuję i myślę sobie, że ewolucja zaczęła przynosić efekty, po 22 latach co prawda, ale lepiej późno niż wcale.
Normalnie postęp za postępem i to zimą już w zasadzie i aż trudno jest mi się ugryźć w język żeby nie powiedzieć, że to jakiś prześwit Heideggera.

Co sobie skubię to sobie skubię - to jedno.
Piercing i modyfikacje pochłaniają mnie z minuty na minutę, a od jutra już konkretnie - pora zabrać się za ćwiczenie surface. Bo uszy i języki to już można dzień w dzień i bez problemu :) W zeszłym tygodniu zrobiłam do tego dwa noski nawet i jestem z siebie bardzo dumna a i dziewczątka są zadowolone, co mnie cieszy jeszcze bardziej. Mało kto się na usteczki tylko decyduje i generalnie z tego powodu trochę smutno, ale prawda też taka, że puki nie siedzę w studiu konkretnie, to nie ma co liczyć, że się ktoś na mnie przestawi. Czas da jeszcze może się i więcej rozwinąć.
Bo to taka silna chęć, coby się już tak tym światem nie przejmować i swoje robić i być z tego zadowolonym, wesołym jak Arcticshewolf albo xRonix :) (ale aż tak dobra to chyba nie będę, bo królowej i księżniczki to się łatwo nie doścignie tak xD).
Znajomych ubywa jak ubywało, z dnia na dzień - ale jakoś już teraz nie robi na mnie to wrażenia. Są nowi, podobni i nie ma to znaczenia czy są z dA czy to z grup gothyckich, czy to z kosmosu. A nawet jak są z drugiego końca świata to kontakt jest i jest z kim rozmawiać - a że ich nigdy nie spotkam to głupota, bo trzeba też po świecie pojeździć przed śmiercią :P

Także tyle to na dziś. Szczęście z wami, cicho ze mną.

DODATKOWO:
Dla moich fanów (pffhahhahahahaha!) Jakbyście mnie szukali, mieli pytania albo chcieli się na kolczyki umawiać czy coś to ja zapraszam do fejsbukowej Emmaretty .

Dodatkowy kontakt jest na moim PORTFOLIO .

I buźka! STAY TRUE!

Nana Osaki

2011-11-17T09:38:00.000-08:00

Jakiego nie przybierzemy sobie imienia, jak bardzo będziemy się ukrywać... nie ma znaczenia. Ostatecznie w tym życiu można być jedynie sobą.
Jeszcze chwila i nie będę musiała się oglądać na mentalność tego kraju, może nawet kiedyś nie będę się musiała do niego przyznawać. Czas się ruszyć, czas wrócić do siebie. Zająć się tym, co jest naprawdę potrzebne.
Sprowadzić wszystko do zera, upewnić się, że to co było do zrobienia jest dopięte na ostatni guzik. Włączyć formatowanie umysłu i przywrócenie danych sprzed ostatnich 4 lat.

Powtarzając stare błędy, nagle wszyscy okazali się być szczęśliwi. To dobrze wróży, więc mogę wreszcie zejść ze wspólnego wózka i skierować się we własną odnogę tej kamienistej drogi.

Klik: NANA OSAKI

Just don't know

2011-10-13T17:00:00.000-07:00

Well, I'm terrible about writing in english, but this time I will try...

So... I moved to Opole again. Started new study on university. It's nice.
No, it's not.
My problems with cash are still available at any moments. But some of things that were not good, looks better now - like my problems with Katowice. I just think, that I don't care anymore, not as much as I was. Some of people... when they are angry, they are just blind too. Too bad for them.
I won't say that I'm sorry, because it's not true.

I have now more important things than some of people.

Today I was since morning in big rush, from office to office, city council, the tax office... of course "some documents are missing" and bla...bla...bla... (fucking Poland).
After that... well, when something ended nice, then something after that just have to go wrong.

At summet I was with Asha in moutains, and since then I've got a pretty knee injury. One day it hurts, next day it's just disappears. Well, now I can't even get from bed.
Tommorow I'm going to hospital...
and of course - private, because going by health insurance I have to wait 3 months! (fucking Poland again).
I'm only hope that it's not so bad, as it feels. Right now the stairways are my biggest enemy..

In days like this one I feel worst than anything.
And the most funny thing - still can't find any new job, because "I have tattoo on my right arm" :D hahahaha! and you can't even say that at work you will hide it under the long shirt or something!

Hah, I'm only sorry for that post, because right now I don't even know that am I just angry right now, or am I just sad about this situation...

Born again. Born this way.

2011-09-01T15:57:00.000-07:00

Wakacje dobiegają końca, kreatywność poszła w las i wyje. Pracy za to ile było, tyle jest i nie zna litości. Po dłuższych namowach domowych złożyłam dokumenty na animację kultury, ale zaczynam mieć przekonanie, że zrobiłam to wyłącznie dla świętego spokoju w domu. Wyniki rekrutacji będą dzień przed wyprowadzką na akademiki ale czy mogę się wprowadzać to już nie wiadomo... w zasadzie to nic nie wiadomo, a ja zlewam wszystko w najlepsze.
Bezsens tego mnie jakoś ogarnął na myśl, że stypendiów naukowych nie ma już w całej Polsce, a socjalne zeszły do minimum, a ja nie mam tyle czasu i możliwości żeby się na studiach utrzymać, bo już ten ostatnio rok dał mi ostro popalić czego wynikiem jest obecny stan mojego stawu biodrowego.

Z deszczu pod rynnę - a jak się coś sypie, to najlepiej hurtem, co widać po moich obecnościach na forum Behemoth, Gotham Cafe a o Feuerrader to już nie pamiętam nawet prawie.
Mało tego o Katowicach już ledwie pamiętam o większości ludzi, których poznałam przez ostatnie dwa lata. I jak stare słowiańskie przysłowie mówi: wszystko, co dobre kiedyś (szybko) się kończy.
Aby tradycji stało się za dość, tuż po wielkim wzlocie następuje szybki upadek a na sam koniec zawsze jestem ja, mój kot, Asha z Elą i Tom'Ash.
Ale pojawił się też nowy przyjaciel i bardzo mnie to cieszy, bo dobrze poznać kogoś o podobnych poglądach i sposobie myślenia. Bardzo mnie to podbudowało. [Hello Sven!]
Tendencją mojego życia jest to, że co kilka lat wraca ono do punktu wyjścia czy tego chcę czy nie.

Są też jednak pozytywy, wreszcie doczekam się własnego aparatu, koniec z błaganiem brat ao przywożenie PENTAXA czas na NIKONA! :3
Udało mi się trochę podszkolić w piercingu i zaplanowałam kilka nowych dla siebie, a co. Najwyżej mnie wydziedziczą. Bo chciałabym być sobą a nie udawać siebie.
Nie podoba ci się = nie robisz. Mi się podoba i mnie to fascynuje, czas chyba się z tym pogodzić.

I'm beautiful in my way, 'Cause God makes no mistakes I'm on the right track, baby I was born this way Don't hide yourself in regret,
Just love yourself and you're set I'm on the right track, baby I was born this way

Pissed Off (!)

2011-07-02T07:12:00.000-07:00

To już jest jakiś naprawdę absurdalny cyrk. Powtarzam materiał z 20 czerwca po raz 4, trzeci dzień z rzędu...
Czytam, czytam na głos, robię notatki, streszczam materiał własnymi słowami, robię tabelki, mapki myśli, jakieś debilne drzewka. Pamiętam wszystko, znam na wylot, a od tego wszystkiego chce mi się już rzygać i płakać jednocześnie.
Co to za bariera? Bariera gdzie ktoś chce mi udowodnić to, że ma ma wysoki stopień naukowy? Przecież jestem tego do cholery świadoma! Za to wydaje mi się, że to skrzywienie czepiać się każdego słowa, dopatrywać się celowo najmniejszych błędów wobec kogoś kto nie ma za sobą tylu lat doświadczenia. Przecież po to jestem na uczelni, żeby się z tym stopniowo poznawać, nie żeby ktoś mówił mi, że mam dałna bo zdarza mi się popełnić błąd.

Od dziś, cokolwiek bym nie zrobiła tak naprawdę nic nie zmieni. Jak dobrze bym się nie nauczyła, wynik będzie ten sam. Dlaczego? Nie mam pojęcia.
Może dlatego, że nie jestem pupilkiem na roku, może dlatego, że nie interesuję się analityką do takiego stopnia, że powinnam pocić się z radości na widok teorii analitycznych tautologiami.
W ten sposób po trzech latach powiem wam, że filozofia nie jest prostym kierunkiem, to prawda, ale jest też sposobem straty czasu i straty części wiary w siebie.
Bo nawet jeśli potrafisz to nie przebrniesz dalej "BO TAK".

Wybaczcie, ale dziś jestem naprawdę wściekła. Głowa mi pęka i nie widzę nawet sensu w "kolejnych próbach".

Philosopher No More

2011-06-30T03:36:00.000-07:00

Bez owijania, jak zapisałam w tytule. Niemal ociekam pewnością tego, że magistra nie zamierzam pociągnąć na tym kierunku, choć jeszcze rok temu bardzo mi na tym zależało.
Po ostatnich dwóch tygodniach na uczelni doszłam do wniosku, że momentami to najzwyklejsza walka z bardzo niesprawiedliwymi wiatrakami.
Spodziewałam się trochę czegoś innego po ludziach z wyższym wykształceniem i to do tego filozoficznym, a ostatecznie jak człowiek by się nie starał, jak by mu nie zależało i tak jest tylko ziarnem piasku - jednym z wielu.
Zapamiętania są godne ledwie ziarna cztery, bo wbiły się komuś w pamięć. A w pamięć wbijają się bardzo prosto - wystarczy być fascynatem filozofii analitycznej albo filozofii związanej z naukami ścisłymi...
I po prawdzie nie czuję, że dano mi posmakować filozofii w innych kierunkach niż te wymienione wyżej, a do cholery minęły już trzy lata. Namiastki innego sposobu myślenia filozoficznego otarły się o nas na wprowadzeniu do filozofii praktycznej, etyce, filozofii polskiej... a najlepiej i tak będę wspominać historię filozofii starożytnej i średniowiecznej.
Nie jestem najlepsza w analityczne zabawy, to prawda, ale nie jestem też ułomna. Jakimś cudem nie czuję, żebym napisała ostatni egzamin aż tak źle jak wskazują na to wyniki. Przecież nauczyłam się, wiem. Jednak w jakiś sposób nie mogłam otrzymać nawet 3.0 Kompletnie tego nie rozumiem.

Dodatkowo bardzo zniechęciło mnie podejście osób otaczających mnie nie tylko w instytucie.
Niestety, ale pożegnania i nagłe zmiany planów w życiu nie zawsze są miłe czy radosne.

Evolution

2011-06-06T04:37:00.000-07:00

Bo progress w naturze musi trwać.
Tak oto Brian (Akhad) zakończył składanie i edycję mojego pierwszego artbooka i przesłał wszystko do Dawida i Kamila. Panowie, bez was to ja jestem cienias, nie ma co i nie wiem co bym bez waszej pomocy zrobiła. Artbook został wydrukowany, papier kredowy, druk laserowy, odpicowany tak wspaniale, że sobie nawet tego tak fantastycznie nie wyobrażałam wcześniej. Panowie sprezentowali mi wydruk urodzinowo i przyznaje, że to były jedne z najlepszych urodzin :D
DZIĘKUJĘ!!! :3

Sesja się zaczyna, jeszcze nie jest najgorzej. Po prawdzie żal nieco tyłek ściska, że obrona licencjatu dopiero na wrzesień, ale co by nie powiedzieć, to ja omnibusem nie jestem, a czekają mnie aż 2 cięższe egzaminy u jednego profesora - z motyką na słońce niestety nie planuję się rzucić, a poprawki dopiero na lipiec. Ale, choć uważa się mnie potocznie za lenia i blondynkę, to jednak swoje robię i robię tyle ile jestem w stanie.
W tak zwanym międzyczasie (choć wiele go nie ma, na 3 dni weekendu liczę jakieś 4h) wciąż sobie coś tak skrobię i dłubię. Trochę rysuję, troszkę się nadal szkolę w zdjęciach. Modelka ze mnie nawet za dychę nie jest, ale przynajmniej jest na czym photoshopa poćwiczyć, hehehe.
Dodaję zatem dwa nowe folderki w galerii:
DOLLFIE
CLOTHES

Life Reset - OPERATION MAYHEM

2011-04-24T05:16:00.000-07:00

Trochę się pozmieniało i na szczęście, a może i nie - big deal. Najważniejsze jest to, że da się funkcjonować, że człowiek brnie do przodu, że zaczyna powoli ogarniać jedne rzeczy a inne przestaje. Taki świat - wartość zmiennej pod kwantyfikatorem. Są ludzie i ludzie znikają, albo sami się odwracają, trudno to ich sprawa.
Trochę poćwiczyłyśmy z Ashą zdjęcia, bo pogoda przyszła wreszcie. Zimą było mało przyjemnie -20 prawie a ja w spódnicy musiałam paradować, z zimna średnio to to wyszło. Dobrze się bawiłyśmy za to ostatnio "na budowie" - efekty można zobaczyć na moim devaiantarcie:

When World Will Gone

Jakiś czas temu poprosiłam też Akhada (Briana) żeby mi sklecił z moich wybranych prac folderek, troszkę za zasadzie artbooka, bo na jesieni bym kilka potrzebowała i jako drobniutkie portfolio. Ostatnio go odwiedziłam i widziałam co nieco "in progress", zadowolenie moje i wdzięczność nie mają granic. :D
Przez ten czas oczywiście udało mi się kilka razy pokazać w magazynach dla fanów mangi i anime takich jak "Arigato" czy "Kyaa", w kilku e-zinach o tej samej tematyce. Powoli się poruszam, bo coś swojego robić trzeba i tak jest dobrze.

W akcie rozwoju ponownie zasiadłam do maszyny, tym razem na dłużej i na poważniej. Ciągle coś tak skubię, spodnie, bluzki, koszule.. sobie nawet drugiego bloga założyłam, związanego z moim nieco odmiennym zainteresowaniem, jakim jest specyficzna moda subkultury gotyckiej:

Death Is Cute

Jednak wszystko tam jest jeszcze bardzo surowe, nierozbudowane, grafika, teksty itd... ale czasu ostatnio mam tyle co od jednej ściany do drugiej. Obiecuję jednak w końcu się zmobilizować :)
A jeśli chodzi o samo szycie - biorę udział w projekcie zwanym u nas "Sukienka na 365 Dni" rozpoczętym przez młodą kobietę na jej BLOGU - Sprawa ma zabawne, jak i bardzo praktyczne przesłanie. Naszej bohaterce powiedziano w pracy, że codziennie powinna ubierać się elegancko, ale jak wiadomo nie każdy może sobie pozwalać na szafę pełną odświętnych szmatek. Tak powstał pomysł na to: Jak zaprojektować i uszyć sukienkę, którą można będzie wykorzystać w każdy możliwy sposób operując jedynie dodatkami do niej.
Okazuje się, że stworzenie czegoś tak uniwersalnego tzw "istoty w prostocie" wcale nie jest takie łatwe jakby się zdawało, ale jednak i tę misję można zakończyć sukcesem. Efekty oficjalnych grup projektowych można zobaczyć na wyżej podanym blogu, jak i na kontach na facebooku:

One Dress Protest

The Uniform Project

Life - Reset - Ready - Set - GO!

.

2010-12-09T13:44:00.001-08:00

Kiedy moje przemyślenia stały się bardziej skupione i wewnętrzne, to miałam coraz mniej do powiedzenia. W końcu zamilkłam.

S.O.S. Jesień...

2010-10-05T10:10:00.000-07:00

Wybiła osiemnasta. Wracam do siebie. Z daleka spoglądam na moje okna. Ciemne. Byłoby dziwne, gdyby świeciło się w nich światło, bo chociaż mam dwie współlokatorki to nadal jest tak, jakbym mieszkała sama. W akademiku nawet rybki nie mam, bo pewnie zdechłaby z głodu albo samotności.
A w ogóle właśnie, to można umrzeć z samotności?
Jak tak dalej pójdzie, to się sama przekonam. A to dziwne, bo mam sporo nowych znajomych, przyjaciół - tych, co to można na palcach jednej ręki policzyć, moją rodzinę.
Jestem z małego miasteczka. Na studia wyjechałam do Opola, przeprowadzka to nie jakaś wielka szansa, ale przynajmniej rodzicom nie siedzę na głowie.
Ludzie wspierający mnie na każdym kroku. A i tak większość wieczorów spędzam w pojedynkę.
Nikt nie przypuszcza, że w głębi duszy zazdroszczę Carrie z "Seksu w wielkim mieście". Co ma ona, a czego ja nie mam? Bujne życie towarzyskie. Otoczone wianuszkiem przyjaciółek co wieczór wychodzi na inną imprezę, na każdym kroku niemal potyka się o znajomych i o nowych adoratorów.
Ja potykam się o porozrzucane po moim pokoju filmy i kubki.
Owszem, doceniam uroki samotności. Doskonale bawię się sama, ale ile można?
Po pewnym czasie kończy się lista wystaw, które chciałam obejrzeć, wyczerpuje się limit samotnych spacerów i coraz trudniej zapomnieć o milczącym telefonie. Nawet, gdy byłam w stałym związku wciąż potrafiłam snuć się po pokoju bez celu.
Mimo to nie miałam pojęcia, jak się do tego przyznać. Zapytana o plany na weekend, wymyślałam przeróżne historie i zaproszenia.
A potem cały weekend byłam sama i zazdrościłam całemu światu.

W Google wpisuję: samotność.
Wśród rezultatów są: strony z grafomańską poezją, portale randkowe i serwis Akcjaspontan.pl. Na stronie można zamieszczać informacje o spotkaniach - spacerach, koncertach etc. Deklaracja jest niezobowiązująca - jak nie możesz to nie przychodzisz.
Planuję wybrać się na spacer na Wenecję Opolską. W dniu wyprawy od rana leje. Zostaję w pokoju.
Co robić? Powiedzieć, że jest mi źle? To nie takie proste, bo tutaj samotność jest albo tematem tabu albo zostaje skwitowana "nie bądź emo".
Ale przecież, jak pokazują badania, co piąta osoba na świecie deklaruje, że czuje się samotna. A na samotność decydujemy się stopniowo.
I tak człowiek ciągle siedział i milczał i nie wiedział co z tym zrobić.
Bo ja się boję i nie lubię zaproszeń z litości.
Ze znajomymi ze studiów tutaj widuję się w miarę często. Ostatnio zamiast opowiadać, jak cudowne jest moje życie i jak sobie radzę, oświadczyłam: "Jestem samotna i nieszczęśliwa!"
Cisza.
Zaczęłam żałować, że w ogóle to powiedziałam.
Trzeba było trzymać dziób na kłódkę, albo kłamać...
A co nagle odezwała się znajoma, że ma podobnie, choć ma faceta na zawołanie i nieźle poukładane życie. W podobnej sytuacji jest jeszcze dwóch moich znajomych.
Reszta milczała.
W sobotni wieczór włączam komputer. Wielu z moich szalenie towarzyskich znajomych siedzi na Facebooku w weekend o 21:00.
Przecież powinni teraz szaleć na imprezach! Prowokacyjnie piszę: "Pewnie zaraz wszyscy wybiegniecie z domów i zostanę tu sama."
O dziwo o północy wielu z nich nadal jest dostępnych. Widzę Ashę. Kolejny nudnawy wieczór - lecę za ciosem. Piszę: "Wbijaj do mnie mam piwo i świeże ciasto".
Czekam na odpowiedź. To bardziej stresujące niż SMS-owy flirt w jednym z tych przypadków, które przytrafiają mi się raz na pół roku. Jest! "Za jakiś czas będę". Przebieram się i nerwowo sprzątam. Wieczór jak zawsze w tym towarzystwie udany.

Przyznałam się.
Co będzie dalej?
Bo są kobiety, które rozkwitają w samotności. Ja do nich nie należę.

Przesłuchanie Anioła

2010-08-06T12:14:00.000-07:00

Skoro ostatnio już tak zaczęliśmy artystycznie... dość... nawet.. może, nie wiem, bo ja artystką nie jestem to i się za specjalnie nie znam.

Jest zatem jeden taki polski nasz artysta, którego to bardzo ale to nawet przeogromnie sobie cenię - i nie nie nie, nie mam tu na myśli teraz Beksińskiego, ani też o moich rodzicach pisać nie będę. Może innym razem.

"Jest"... no może nieco źle zaczęłam, bo raczej "był". Zmarł 14 lipca roku 1999.
A mimo to zawsze kiedy o nim myślę, mówię, czy tam piszę to określam to słowem "jest", bo jego prace są, a ja myślę, że co się w swoją twórczość z człowieka przeleje, to tak jakby część tego człowieka z nami już zostawała w świecie materialnym i nie ma zmiłuj.
Dla mnie każdy z moich plastycznych - artystycznych ulubieńców zawsze "jest".

I właśnie tak. Władysław Hasior dla mnie JEST ulubieńcem i nie tylko ze względu na to, że obchodzimy urodziny tego samego dnia.
A ostatnio sporo mi po głowie lata jego twórczość, jak pisałam wcześniej w obliczu naszego jakże wiecznie pięknego świata, który pięknym coraz prędzej przestaje być , a bardziej kiczowatym i plastikowym.
A nie chcę też pisać "urodził się, dorastał, pracował, był tu a tu..." tego możecie się sami dowiedzieć w jakże boskiej dobie internetu, chyba, że jest ktoś na tyle jeszcze ambitny żeby udać się do biblioteki na przykład.
Ja mam tylko swoje banalne mniemanie o tym, co widzę ilekroć jestem w Zakopanem w jego domu. A bywać tam lubię, choćby na krótką chwilę - taki osobisty klasyk.

O nim samym napisano już chyba wszystko z wyjątkiem tego, że jest świadkiem oskarżenia w procesie, w którym sami sądzimy siebie.
Nasz artysta z uporem godnym podziwu wydobywa z odmętów naszej pamięci dowody winy, rekonstruuje wstydliwie maskowane sytuacje, w których owocowała zbrodnia i odtwarza on jej przebieg - fakt po fakcie, tu nieraz sięgając do utworów Zbigniewa Herberta.
Hasior jest w tym procesie nie byle jakim ekspertem - nauczył się mistrzowsko obserwować siebie.
Stąd u niego spokój i czasem niepokojące opanowanie, gdy porusza dotkliwie struny naszej miłości własnej, lub stawia przed oczami nam nas samych takimi, jakimi jesteśmy.
Więc o co się oskarżamy? O zadawanie na każdym kroku gwałtu naszemu człowieczeństwu.

O człowieku mówią przedmioty, które wytwarza, którymi się posługuje i którymi się otacza w życiu codziennym. O społeczeństwie zaś mówią schematy, którymi się porozumiewa.
Tworzywem sztuki Hasiora są właśnie te przedmioty, jak i schematy, a zwłaszcza znaczenia jaki im przypisujemy. Jego własny język odwołuje się do najbardziej utylitarnego kodu. Manipulując swoimi "tworzywami" o ukonstytuowanej w społecznej komunikacji ekspresji pojęciowej - Hasior doprowadza do absurdu zawarte w nich klisze mentalne.
Nie jest on moralizatorem. Jego prace niczego nie potępiają, jak i nic nie proponują - i chyba właśnie dlatego zmuszają odbiorcę do zajęcia jakiegoś stanowiska . Bo to my sami nosimy w sobie potrzebę moralnej refleksji, to my potępiamy i ciągle poszukujemy tej uniwersalnej recepty na prawdę, dobro i szczęście.

Marzy się nam polski Guru, a tymczasem Hasior zdaje się być satyrykiem. Nie obiecuje zbawienia choć jego sztuka zdaje się być drogą na wolność.
Na to, by tworzyć dzieła "nieśmiertelne" nasz drogi Hasior posiada zbyt wyrafinowane poczucie humoru, które wpędza nas czasem w nudę z powtarzających się pomysłów, ale za to pozwala droczyć się z ludzką skłonnością do estetyzmu.

[...] Chciałbym kiedyś usłyszeć, że jestem po prostu dobrym fachowcem, zamiast filozoficznej literatury, jaką mi często aplikują najżyczliwsze zresztą osoby, gdy mowa o mojej pracy. [...] Ostatecznie "rozrachunek z dramatem bytu", jak to określają zwykle dziennikarze - podejmuje każdy artysta i każdy rodzaj sztuki, [...] jednak trudno wymagać od sztuki, żeby mówiła językiem filozofów. Sztuka może mieć atmosferę jakichś tajemnic filozoficznych i to dobrze, ale przecież przy pomocy sztuki nie można rozwiązać problemów filozofii, bo to są jednak dwie bardzo różne rzeczy.

Postęp a sztuka.

2010-06-10T05:45:00.000-07:00

Postęp w sztuce dokonuje się podobnie, jak w nauce - ponieważ podlegają pod podobne paradygmaty.
Od XVI do XIX wieku nauka dążyła do coraz większego dobra, zaś jej drogą była prawda. Dla sztuki drogą do doskonałości miało być piękno.
Na koniec XIX wieku celem sztuki stałą się umiejętność wyrwania się od ludzi i państwa, by ostatecznie zaszaleć w XX wieku.
Tak oto, do końca XIX wieku artysta był zrozumiały, cieszył się uznaniem, a i odbiorca był w sytuacji komfortowej.
Następnie szok wywołał formalizm - obecnie sztuka powinna zdradzać swoje powołanie, odeszła i uczyniła samą siebie tematem dzieł.
Z drugiej strony formalizm ten pomaga zrozumieć czyn i sens sztuki jako takiej, ją samą - czystą sztukę.
Nowa sztuka zdradziła tradycyjną, ale otworzyła i nowe drzwi.
Wyzwoliła bowiem ona chęć eksperymentowania w czystej sztuce. Zdobycze techniczne pozwalają na ciekawe efekty, jednak są mało rozumiane, trudno docierające, skrajnie często udawane.

Rozumienie sensu dzisiejszej sztuki - Nastąpiło odrzucenie kanonicznych zasad sztuki.
Piękno zostało przejęte przez przemysł i doprowadzono je do "piękna przyjemnego", bądź też w drugą stronę, zostało skrajnie zgroteskowane.

Potrzeba ludzka na nowe piękno - Nowa estetyka. Piękno tak pociąga obecnie ludzi, że stało się ono własnym uzasadnieniem. Nie odczuwamy już potrzeby wewnętrznej do szukania powodów do zaspokojenia potrzeby piękna - jest ono teraz wszędzie.
Estetyzacja życia codziennego wyręcza sztukę i tak oto przestaje ona być potrzebna.

Następnie z czasem staje się oczywistym marginalizacja sztuki i estetyki. Artysta staje na marginesie - po co komuś ktoś, kto nikomu nie służy?
Nie są zbyt obecnie potrzebni ludzie związani ze sztuką.
Kiedyś artysta był rzemieślnikiem, podobnie jak wszystkie zawody stanowiły swego rodzaju sztukę, tradycyjnie przekazywaną z mistrza na ucznia - dziś artysta jest człowiekiem wolnym.
Tak oto współczesny artysta przyjmuje dowolną estetykę, nie jest ograniczony kanonami i w pełni to wykorzystuje. A jednak... realizacja ducha osobistego staje się nową niewolą, jego wolność stanowi niewolę jeszcze głębszą niż kanoniczna - rodzi się dlań przekleństwo oryginalności.
Dawniej istniały pewne nurty, dziś każde poszczególne dzieło jest nurtem, zatem każdy nowy artysta jest nazywany wybitnym w starym tego słowa znaczeniu, a tak nie jest.
Natomiast powrót do starego zniewolenia jest bardzo trudny.
Nakaz doskonalenia swoich umiejętności ma na celu uwolnienie artysty obecnie.
Dawniej pragnieniem było twórcze natchnienie, dziś wszystko zdaje się być efektem srogości zniewolenia przez oryginalność - każdy artysta mówi własnym językiem, który jest niezrozumiały dla odbiorcy. To język niestety deskryptywny, artyści opisują swoje dzieła, a sztuka zdaje się tłumaczyć samą siebie bez głębszego wyrazu.
I tak w miejsce piękna obecnie ustawiono prawdę, jednak nie okazuje się to właśnie prawdziwe.
Sztuką zawsze było to, co stworzone przez artystę.
Dziś jednak to czy np. Hip-Hop, manga, metalo-plastyka jest sztuką, zależy wyłącznie od odbiorcy i jego potrzeb nie tyle mentalnych, co wpojonych przez konsumpcjonizm.

Brak nam obecnie obiektywnych kryteriów sztuki, jak dawniej.

Emmaretta
(Dziewczynka z domu artystów-plastyków. Z całym szacunkiem dla moich rodzicieli.)

Rozwój bezpiecznego, ale samotnego człowieka.

2010-05-20T16:27:00.000-07:00

Jesteśmy bardzo samotnymi istotami. Egoistycznymi i złymi z samej naszej natury.
Próba zwalczenia naszej wrodzonej samotności jest głównie próbą naiwności. W rzeczywistości jesteśmy bardzo kruchymi jednostkami - podatnymi na nasze otoczenie, by tylko zdobyć jego akceptację i wyzbyć się czającej się w nas, niewyjaśnionej pustki.
W ten sposób wyzbywamy się umiejętności, jaką jest korzystanie z wolnej woli. Już od lat najmłodszych – w jakiś sposób chcemy być zależni od innych ludzi.

Postawieni przed jakimkolwiek wyborem w życiu, ostatecznie szukamy kogoś, z kim moglibyśmy o naszym dylemacie porozmawiać – podzielić się nim, zawsze z podświadomą nadzieją, że druga osoba wybierze za nas lub nas nakieruje.

Ostateczna decyzja jednak zawsze należy do nas. Niezależnie od tego jak bardzo byśmy się nie starali, samotność wewnętrzna jest naszym naturalnym sposobem bycia – bo musimy zdecydować, czy porada innej osoby zostanie przez nas zaakceptowana.

Nasz wrodzony egoizm jest wynikiem chęci przetrwania w świecie. Jego następstwem jest tworzenie się społeczeństw i państw, ponieważ w momencie współpracy bardziej opłacalnym staje się rezygnacja z wolności, a zwiększenie szans przetrwania.

Bez państwa ludzie żyją w chaosie, każdy na własną rękę unika nieszczęścia, a dąży do przyjemności – nawet kosztem innych. Obecnie zaczynamy instynktownie kalkulować korzyści płynące ze współpracy, zwierzęta natomiast myślą jedynie o przetrwaniu dnia dzisiejszego – człowiek zaś jest o tyle gorszy od zwierzęcia, o ile posiada rozum.

Myśli on o kolejnych dniach z wyprzedzeniem, planuje, rozważa możliwości zapewnienia sobie przyjemności oraz dostatku i wtedy zaczyna mieć niebezpieczny apetyt na dobra materialne.

Nikt nikomu wtedy nie ufa, każdy dąży tylko do swojego celu.

Z czasem jednak okaże się, że opłaca się również ufać, jest to po prostu ekonomiczne.

Prawa natury nie dają człowiekowi bezpieczeństwa, natomiast prawa ustalone w społeczeństwie już tak. Celem utworzenia państwa staje się bezpieczeństwo jednostki.

Kolejnym krokiem zatem staje się potrzeba ustalenia praw. Ludzie świadomie wyrzekają się swojej wolności, by móc otrzymywać od państwa upragnione bezpieczeństwo – jest to rodzaj niepisanej umowy między jednostką a autorytetem (przedstawicielem państwa).

W ten sposób człowiek zapewnia sobie byt, oraz chwilowo uwalnia się od uczucia samotności, odwracając swoją uwagę życiem w społeczeństwie o wspólnych zasadach i poglądach.

Ufając naszym kalkulacjom i rozumowi dochodzimy zatem do pewnego rodzaju autodeterminacji.

Z czasem jednak człowiek jednak odkrywa, że samo takie życie tak naprawdę nie ratuje go od samotności, a z czasem zaczyna pobudzać jego uśpiony apetyt na dobra i chęć osiągnięcia wyłącznie własnego szczęścia. W ten sposób stara się on osiągnąć bogatą wizję własnej, ale i nie do końca pewnej przyszłości.

Co jest bowiem konstruktywne w naszej przyszłości?

Człowiek w swoim społecznym życiu zanim zdąży się zatrzymać i zawrócić, jest bezwładnie pchany do przodu, jako jednostka ubezwłasnowolniona z powodu swojej własnej, wcześniejszej decycji „o przynależeniu” do grupy. Zaczyna żyć nadzieją o ponownej wolności.

Jednostka ta zaczyna dawać sobie sprawę z tego, że nadzieja nie zawsze związana jest z optymizmem. I tak zaczyna odczuwać, że tylko działania beznadziejne (wręcz czasem heroiczne) tylko dla człowieka zdają się mieć jakiś sens – ponieważ dają mu one pewnego rodzaju świadectwo bycia, jak i namiastkę utraconej wolności.

Żyjąc w społeczeństwie wyrabiamy w sobie awersje do nieszczęścia, staje się ono dla nas czymś w sposób oczywisty złym naturalnie.

Ludzie zaczynają sympatyzować ze sobą i wytwarzać między sobą więzi, polegające nie tylko na ekonomiczności – w ten sposób równie mocno próbują zwalczyć w sobie swoją naturalną samotność, jak i przez współodczuwanie.

„Jakkolwiek samolubny miałby być człowiek, są w nim jakieś pierwiastki, które powodują, że interesuje się on losem innych.”

Człowiek zaczyna czerpać pewną przyjemność z oglądania szczęścia innych ludzi.

Główną właściwość towarzyszących mu przy tym uczuć nazywamy po prostu sympatią. Dzięki tej sympatii człowiek staje się bytem współdoznającym – intersubiektywnym, z drugiej strony jednak zaczyna się dla niego moment, kiedy ludzie nieszczęśliwi są wręcz spychani z drogi, ponieważ staramy się unikać nieszczęścia.

Ludzie sukcesu przyciągają do siebie innych, zaś ci, którzy czują się nieszczęśliwi nie powinni tego eksponować – a wręcz powinni udawać, że jest odwrotnie.

Powinni oni znaleźć ustronne schronienie do cierpienia.

Wszędzie, gdzie pojawia się jakieś doznanie emocjonalne, tam współodczuwamy. Sympatia staje się podstawowym elementem antropologii.

Uczucia zdają się przenosić z jednej osoby na drugą, jeszcze zanim poznamy ich przyczynę – jednak ta sympatia nie jest doskonała, ponieważ częściej okazuje się być nie tyle współczuciem, co chęcią zbadania sytuacji drugiego człowieka przez dany podmiot – jest to sympatia bierna.

Natomiast sympatia aktywna stanowi główne narzędzie, bez którego nie można wyjaśnić i określić norm moralnych w społeczeństwie.

Bez niej nie jesteśmy w stanie poznać naczelnych dyrektyw moralnych, jest to podstawa sądów rozstrzygających co jest moralne, a co nie (Hume’owskie dociekania moralne).

Niespełnione, naturalne, spntaniczne uczucia ludzkie są prawdopodobnie pierwotne, choć możemy z nich na przykład wyrosnąć, wyzbyć się ich, ale też nie do końca – ponieważ leżą one w naszej naturze.

Dzięki nim jesteśmy w stanie ocenić właściwości i niewłaściwości uczuć danego człowieka i odwrotnie.

To z kolei wpływa na powstanie takich stanów emocjonalnych, jak łagodność czy życzliwość itp. – te zaś zmniejszają nasze czyste emocje – rozwijamy się w kierunkach takich jak miłe traktowanie, spokój, opanowanie.

W ten sposób zaciskamy więxi społeczne, wypracowywujemy zaufanie do innych, co daje nam w efekcie pomniejszenie lęku związanego z naszą pierwotną chęcią przetrwania.

Społeczność staje się bardziej bezpieczną grupą jednostek.

Następnie, kiedy otrzymujemy możliwość obiektywnego spojrzenia na siebie, wtedy wybieramy opanowanie i skupienie – a za tym idzie to, że w społeczności zaczynamy czuć się pewniej.

Emmaretta

Ogarniamy

2010-05-13T14:22:00.000-07:00

Puściłam bokiem Piastonalia, a nawet żakinadę, na którą szykowałam się od kilku miesięcy z cosplayem drowa z Podmroku. Cóż... najwyżej jeszcze strój Opiekunki Do'Urden skończę kiedyś w przyszłości i wbiję z nim na jakiś konwent fantasy. Teraz nie jest to najważniejsze.
Sesja goni mnie nieubłaganie i już dzisiaj czuję zimny powiew oddechu doktorki H. od ćwiczeń z historii filozofii... będzie naprawdę ciężko w tym semestrze.
Ale wracając, ponieważ olałam siedzenie w te wolne dni na zapitym do nieprzyzwoitości kampusie, to mam teraz wystarczająco sporo czasu by posiedzieć i podłubać w warsztacie, bo i tu terminy zaczynają gonić.
W tym miesiącu bawimy się z krzesłami, które od wczoraj mają śliwkowy odcień drewna i wyglądają bardzo przyzwoicie gdyby nie liczyć sprężynowych siedzisk, które przyprawiają mnie o hebanowe spazmy... ;O
Nie mam pojęcia co zrobić z obiciem i kompletnie nie chce mi się na nowo upychać sprężyn.

Efekty "po" dodam w najbliższym czasie, bo leje deszcz i nie ma zbyt zacnego światła w pracowni.

Dodatkowo na wieczór wzięłam tyłek zawlokłam do maszyny.
Ponieważ mam w szufladzie od jakiegoś czasu nieco za duże leginsy z latexu typu "zentai", postanowiłam nie tyle je zwężać, bo do Bolkowa i tak się w nich raczej już nie wybiorę (nie mam do nich odpowiedniego gorsetu), ale uznałam, że uda mi się je przerobić na całkiem zacny lackowy pas w stylu pin-up ;D
Ahh, do leginsów były też ciut za duże rękawiczki do ramion, toteż te akurat pozwoliłam sobie do moich dziecięcych wręcz paluchów dopasować ;]

I wreszcie mogę się pochwalić....
Ponieważ moja mateczka jest oczywiście 1000000000000000 lepsza przy maszynie niż ja, a jednak obie jesteśmy fankami Tima Burtona... hah, zobaczcie co też mateczka mi uszyła ^^
YaY! :D Moja osobista Sully!

"Postęp a kondycja ludzka"

2010-05-05T14:09:00.000-07:00

Zdecydowanie dział małej Emmi, ba Emmi się nawet przed ludźmi o tym wypowie na konferencji o wyżej podanym tytule w naszym zajezacnym Collegium Civitas ^^

Celem konferencji jest wieloaspektowe rozpatrzenie kwestii wzajemnych relacji pomiędzy dokonującymi się w różnych okresach historycznych przemianami cywilizacyjnymi a reprezentowaną przez właściwe im społeczeństwa kondycją ludzką. Przemiany te mogą być ujmowane w kategoriach postępu dokonującego się drogą stopniowych albo radykalnych zmian na lepsze. Mają one pociągać za sobą korzystne przekształcenia w sposobach definiowania przez człowieka jego praw i powinności wobec świata. Z drugiej strony wskazywać można liczne przykłady, kiedy to nowe rozwiązania przyjmowane w dziedzinach takich jak nauka, polityka, technologia oraz kultura popularna odbijały się negatywnie na jednostkach i grupach jednostek wpływając tym samym na moralny wizerunek społeczeństw.

Moją pracą zahaczam o moich idoli - troszku Fromma z "Ucieczki od wolności", troszku Hobbes'a i kryptonimu "Lewiatana", Pascal i jego pesymizm do międzyludzkich relacji i namiętności, ale głównie Bauman (człowiek, przez prace którego trafiłam na taki kierunek studiów) i tu kłania się jego zbiór esejów o ciemnych stronach społeczeństwa, które nawiązują do Freuda i jego "Kultury jako źródła cierpień".

Tak. Jestem pesymistycznym filozofem i dobrze mi z tym. To jeden z dobrych sposobów, by uświadomić niektórym to, w jak wielkim gównie obecnie się znaleźli, a co gorsza brną w nie dalej. A tym bardziej jest to sposób na pokazanie tego, jak bardzo jesteśmy nieszczęśliwym gatunkiem, choć na co dzień nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Część mojej pracy wrzucę, a co. Chętnie puszczę to w eter, choć wiem, że na 1000 osób zgodzą się za mną może 4, ale nie statystyka jest najważniejsza.
Wrzucę ją jakoś przed konferencją, albo tuż po, bo teraz już nie chce mi się wszystkiego kopiować i układać, ale oczekujcie dużej ilości wkurzających i śmiesznych literek, bo tak naprawdę jestem tylko prostakiem, który nie lubi świata. :P

R.I.P Peter Steele :(

2010-04-15T12:24:00.000-07:00

"Znowu nie żyje" - dzisiaj przeczytałam na emuzyka.pl

Peter Steele został już raz uznany za zmarłego w roku 2005. Przed pięcioma laty na stronie internetowej Type O Negative pojawiło się zdjęcie płyty nagrobnej muzyka z wyrytymi na niej datami 1962 - 2005. Artysta miał odejść z powodu AIDS, nowotworu lub popełnić samobójstwo, na szczęście okazało się jednak, że informacja była zaledwie śmiałym żartem.

Owszem, wszyscy fani TON'u mogli już raz doświadczyć tego nieprzyjemnego uczucia, co jednak okazało się tylko prowokacją stworzoną przez Petera.
Dziś nie możemy powiedzieć o żarcie, ani prowokacji, ani o chwycie marketingowym na nową płytę.

Peter Steele, a dokładniej Petrus T. Ratajczyk, urodzony 4 stycznia w 1962 roku - zmarł.

Mistress Juliya, prezenterka stacji Fuse TV, zamieściła wiadomość o odejściu muzyka na stronie serwisu Twitter. Juliya miała otrzymać informację od gitarzysty Type O Negative, Kenny'ego Hickeya.Jako przyczynę śmieci Steele'a określono zawał serca.

Peter w zespole spełniał się nie tylko jako basista i wokalista, ale stał się również kreatorem niepowtarzalnego i bardzo charakterystycznego stylu TON'u.
Jego posępny, ale silny głos zawsze rozgrzewał gothki, a sylwetka tym bardziej. Nie ukrywam, że się do słabnących przy nim kobiet zaliczam.
Cóż kolejnego przystojniaka bogowie mi odebrali, jestem w szoku, jestem smutna, a najbardziej z tego powodu, że Type O Negative już nigdy nie będzie tym samym zespołem, co kiedyś.

Miron, Szydlak i ja łączymy się w bólu...

By był bunt.

2010-04-06T12:05:00.000-07:00

Wróciłam z kina.

Powinnam teraz z tym trochę posiedzieć, przemyśleć i poukładać... no ale niestety nie potrafię.
Już dawno nie wyszłam z naszego Cinema City tak pozytywnie nakręcona, a jednocześnie z pewną lekką niepewnością na karku... może i nawet trochę z jakiejś strony jestem zdołowana. A jednak, coś tam we mnie bije takiego dziwnego... jakiś "power" totalnie.

Impuls przynoszący mi te odczucia, to nic innego, jak "Beats Of Freedom - Zew Wolności".

Jeden z ciekawszych filmów dokumentalnych o "buntownikach naszych czasów" można by spokojnie powiedzieć, ale nie odda to tego, co może czuć prawdziwy fan muzyki rockowej i do cholery nie mówcie mi, że rock to Tokio Hotel, albo jakiś zasrany Green Day.... nie!
Dokument ten został opracowany przez Leszka Gnoińskiego i Wojciecha Sołtę i obaj panowie mają już na koncie sześcioodcinkowy serial pt. "Historia polskiego rocka", z którego materiały zresztą możemy zobaczyć w ich pełnometrażowym (jak dla mnie) cudeńku.

Siadając w kinowym fotelu otrzymujemy spory zastrzyk PRL'u i tego jak przez żelazną kurtynę przedziera się krzyk tłumu młodych ludzi w postaci rocka i przeradza się w dogłębny punk.
Jenak sam punk to tylko historia poboczna... czysty rock jest tu naszym głównym bohaterem. Muzyka z determinacją na ramieniu, bunt, odwaga i chęć przerwania życia bez przyszłości. Chwile pełne śmiechu przechodzą przez chwile oplecione strugami łez, kiedy to walka muzyki z polskim komunizmem przerodziła się w chwile fizycznych cierpień.

I mogłabym wam o tym długo, i konkretnie, ale nie chcę wam psuć tego jednego dobrego powodu, by ruszyć wygodne tyłki do kina.
Wiele z was powie mi "a co Ty możesz o tym wiedzieć?!", ah.. no zaiste, jestem tylko dwudziestoletnią popierdułką, która tak naprawdę nie miała okazji zasmakować TEJ muzyki w TAKICH okolicznościach, a jednak...
Jestem człowiekiem i mam słuch. Uważam, że nie wiek czyni mnie fanem, w końcu Pink Floyd zakończyło karierę zanim stałam się świadoma własnego jestestwa, a mimo to nie jedno popołudnie spędziłam z rodzicami zachwycając się "Shine On You Crazy Diamond".
Oczywiście, doskonale zdaję sobie sprawę, że moje "brudasowanie" z Hordą prawdopodobnie było jedynie przejawem buntu nastolatki, spowodowanego strzałem hormonów, ale jednak było w tym coś magicznego. Bunt zawsze był poparty muzyką. Nie łączyło nas to, że mieliśmy glany i spaliśmy w bramach, ale teksty, które stanowiły spoiwo naszych młodzieńczych lęków poparte muzyką choć nie zawsze ambitną.
Historia polskiego rocka, to chęć przebicia się i wołania o lepsze życie, cenzurowane, tłamszone nadzieje młodych ludzi i dość podobnie było z nami - pokoleniem '89. Oczywiście nie możemy powiedzieć, że rozumiemy... ale też jeszcze chcieliśmy pokrzyczeć.. w świecie, gdzie wszystko stało się proste, ale nie ukrywajmy - nasze cele się zmieniły, priorytety również. Żyjemy w XXI wieku pełnym komercji i wyścigów szczurów.

To pierwsze takie "sympatyczne" dla mojego wnętrza widowisko napotkane od dłuższego czasu, które spowodowało u mnie taki natłok emocji, pozytywnych, jak i nostalgicznych, ba spowodowało nawet, że odkurzyłam płyty analogowe takie jak Maanam, Perfekt, czy nawet jak stare kasety mojego Taty Władka jak KULT i oczywiście Republika.. Jak się okazało ku moim zdziwionym oczom, w szafie tego sporo, choć część płyt ojciec opylił za młodu (tak, do dzisiaj sobie wypomina).
Dziś jest już późno, a jedyny ostały się adapter jest u dziadków, piętro wyżej, dzisiaj już nie posłucham... ale co na kasecie to odpalę sobie przed zaśnięciem.
Mp3 - owszem, ale to już nie to samo... ;) Btw.. wygrzebałam nawet CD z mp3 Dezertera, KSU, które kiedyś dostałam od Miedzianego i dyskografię Siekiery od brata (tak, to była jedyna i dobra rzecz z jego strony).

I mówię to ja, małoletnia Emma. Nie jestem już buntownikiem, ale jestem fanem ROCK'a ;)
Zatem na dziś... AVE Anarchia, Viktoria!
Choć jednego wieczoru znów nieco Hordowa xP

Turbo - Dorosłe Dzieci

Nauczyli nas regułek i dat
Nawbijali nam mądrości do łba
Powtarzali, co wolno, co nie
Przekazali, co jest dobre, co złe

Odmierzyli jedną miarą nasz dzień,
Wyznaczyli czas na pracę i sen.
Nie zostało pominięte już nic
Tylko wciąż nie wiemy jak żyć

Dorosłe dzieci mają żal
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal
Że ktoś im tyle życia skradł

Nauczyli nas, że przyjaźń to fałsz
Okłamali, że na wszystko jest czas
Powtarzali, że nie wierzyć to błąd
Przekazali, że spokojny jest dom

Odmierzali, każdy uśmiech i grosz
Wyznaczyli niepozorny nasz los,
Nie zostało pominięte już nic
Tylko wciąż nie wiemy jak żyć

Dorosłe dzieci mają żal
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal
Że ktoś im tyle życia skradł

Więc nauczymy się sami - na złość
Spróbujemy, może uda się to,
Rozpoczniemy od początku nasz kurs.
Przekonamy się czy twardy ten mur.

Odmierzymy, ile siły jest w nas
Wyznaczymy sobie miejsce i czas
A gdy zmienią się reguły tej gry
Może w końcu odkryjemy jak żyć!

Dorosłe dzieci mają żal
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal
Że ktoś im tyle życia skradł!

SkąDokąd ?

2010-03-20T15:57:00.000-07:00

Uciekłam ostatnio z akademika, już dawno nie było tam tak nudno. Piwo piwem, spirol spirolem, ale ileż można. Z resztą, koniec imprezy, bo wrócili mnie na leki przeciwepileptyczne. Ehh.. ciekawe czy jeszcze znowu zacznę krwawić z uszu, jak rok temu..? xD
"Tata Władek" odesłał mi dług z odsetkami - przyszedł czas wybrać się za jakimś prezentem dla Domi i Kaśki i nie mogłam sobie na to nie pozwolić - Podelektowałam się dango w Kaiseki, wypiłam tradycyjne "pięć smaków" w Pożegnaniu z Afryką, a w drodze do Empiku myślałam o tym ile się w Opolu pozmieniało.
Od kiedy ostatni raz byłam w mieszkaniu na ul. Fabrycznej - jeszcze za smarkacza, ciągle ostatecznie włóczę się starymi skrótami, które mieliśmy z Jędrkiem nieźle obcykane, zanim dziadkowie nie przenieśli się do Bielska Białej.
Nie chodzi o to, że zawsze chciałam tu studiować - po prostu lubię to miasto, co by o nim nie mówiono. To i tak lepsze miejsce niż Czewka.
Po wejściu do Empiku chciałam, żeby walnęła nas asteroida. "Zbieracz burz" Kossakowskiej, na półce, leży, błyska, woła mnie....! Lepiej... nowa płyta Raz Dwa Trzy... "SkąDokoąd" na Dziewięć Piekieł czeka ten krążek tam jeszcze na mnie... czeka. Musi.
Ostatecznie opuściłam ową świątynię po 2 godzinach i z "Tragedią w trzech akrach" z Poirotem dla mateczki, niech ma, jeśli ja mieć nie mogę mojej Floydianowej encyklopedii... xD

Pozwoliłam sobie na kilka projektów do koszulek, ale robić mi się nie chce, co to to nie.

Praktyki załatwiłam, były wolontariusz MDK wraca do łask dyrektora ośrodka. Będzie masakra w sierpniu.

Filozoficznie sprawy stoją dość grubo, nieprzeciętnie... ale jednak wszystko okaże się w nieszczęsnym maju, trzeba pisać, czytać, poprawiać, mówić - ale jakoś to tam musi być. ;)
"dr Emma" xP

I'll kill her ;D

2010-03-19T03:01:00.000-07:00

Hahahahahaha! ]xD

Kanojo to Kanojo no Neko

2010-03-13T06:05:00.001-08:00

She and her cat.

Figsy, anime, filozofia...patologia...

2010-03-10T09:04:00.000-08:00

I tak oto mija kolejny tandetny tydzień studiowania - rozumu nie przybyło, bo i po co? Przecież nie po to człowiek wymyślił koło, żeby go teraz używać.
Za to moja wątroba woła już o pomstę do Peruna, sama chce mi się z trzewi wyrwać... więcej nie tknę soku z gumijagód - a przynajmniej do urodzin Domosławy.

A tak z bardziej "normalnych" rzeczy:

Kolejny miesiąc noszę się z zamiarem zakupienia starteru do Infinity The Game - "Japońska Armia Sektorowa" + Miyamoto Musashi z armii łączonej, ale kiedy to nastąpi nie mam pojęcia... Brian powiedział, że nie weźmie mi ich do malowania, bo mam sama ćwiczyć xD Mein Gott... przecież jak malowałam Warhammera to takie gnioty wyszły dla Rakiego.. ;O
Dżizas... jak patrzę na "Studio Giráldez" to powinnam zrzucać majtki przez głowę, niestety artystka ze mnie jak ze spalonego teatru. Ale nie ma tego złego, może w końcu zbiorę się całkiem do projektu "Ayakashi Dolls"?
Pomyślę....
Swoją drogą... może czas sobie sprawić coś wreszcie na te... jak to się mówi... urodziny?

Armia - starter
Miyamoto Musashi

Z anime ojj.. się nazbierało... potrzebne będą na to osobne posty, ale to już następnym razem - obiecuję! ;D (Mandriell bucu, zabierz się za dokończenie Umineko Naku Koro Ni!!!!!)
Ale króciutko jakoś to tam powinnam nakreślić... i tak:

Dance in Vampire Bound - Charakterystyczna kreska, obrazy porozrywanych ciał, krwawa masakra... i już wiadomo, że to kolejna seria twórców Umineko jak i Higurashi... Księżniczka vampirów postanawia stworzyć dla swojego gatunku oazę... no i rzeźnia gotowa (+18)

Touhou Niji Sousaku Doujin - Wróżki, boginie i światy równoległe... ;) Anime dla słodkich czternastek, no ale ileż to można oglądać lejące się zewsząd wnętrzności, krew i psychozę? ;P

Omamori Himari - Ecchi, harem, słodkie dziewczynki, krótkie spódniczki i... kocie uszki =^.^= mniam! :D

Seikon no Qwaser - W pewnej placówce edukacyjnej giną ludzie, stoi za tym tajemnicza postać, która potrzebuje swoich ofiar do pobierania z nich mocy, którą nazywa "soma", o ironio najlepszej jakości owa moc pochodzi z... dziewic - i pobieranie jej polega na piciu mleka wprost z... kobiecej piersi. Patologia, ale dobra w oglądaniu... jak zawsze. :D

11 Eyes - Na podstawie gry komputerowej. Mroczny i pełen okrucieństwa świat "czerwona noc", istniejący w alternatywnym wymiarze wciąga grupę nastolatków w sam środek walki o losy świata. Niby banalny pomysł, że niby dzieciaki mają jakieś ukryte moce itd... co by nie powiedzieć, jakimś cudem nie umiałam przestać tego oglądać...

Jeśli chodzi o moje filozoficzne życie...?
Męczę dalej moją tajemną pracę, którą zaczęłam już rok temu i ma się dobrze... ba nawet trochę z niej przelałam do mojego nowego komiksu i dobrze mi z tym.
Skończyły mi się dzisiaj wolne kartki w pamiętniku i "Księdze policzonych smutków" na dworcu w Opolu. Ale jakże kreatywny był to ich koniec, dawno pisanie nie szło mi tak płynie w tak wiosennym otoczeniu i naturalnym słońcu... To był dobry dzień, niczym Aoi Bungaku.

Ostateczny dylemat... Iść do kina na "Alicję z krainy czarów", czy na "Wilkołaka"????? ;O

Muffinka...?

"Zima to prześwit Heideggera"

2010-03-04T16:43:00.000-08:00

Zima w Milanówku

I korzeń sosny i ten wrzosu
Pod śniegiem dobrze jest ukryty
W ogrodzie zima tańczy boso
Biała-jak białe greckie mity

Na szafie siedzi kot uczony
I czyta Sein und Zeit od końca
Przez ogród lecą trzy gawrony
Widać krwawiący zachód słońca

Zima-to okręt Dionizosa
Zima-to prześwit Heideggera
Zima-jest jak Ariadna bosa
Zima-jak grecki bóg umiera

Ten wierszyk pisał mój kolega
Ów kot uczony spod sufitu
Sosenki wrzosy krew na śniegu
To Milanówek-w mgle prabytu.

Jarosław Marek Rymkiewicz

I teraz czas na rozwinięcie:

Sein und Zeit - czyli "bycie i czas". Heidegger jest jednym z najbardziej wpływowych filozofów z XX wieku. "Bycie i czas" to jego najsłynniejsza rozprawa, w której autor porusza kwestie bycia oraz czasu.
Stwierdził on, że istnieją trzy główne (historyczne) uprzedzenia związane z pojęciem bycia (bycie = istnienie) i skupia się na warstwie ontycznej bytu.

Zaś odnośnie czasu ukazuje nam on jego tradycyjne ujęcie: „Czas” od dawien dawna funkcjonuje jako ontologiczne lub raczej ontyczne kryterium naiwnego rozróżniania rozmaitych regionów bytu. Odgranicza się „czasowy” byt (procesy przyrodnicze i wydarzenia dziejowe) od bytu „nieczasowego” (stosunki przestrzenne i liczbowe)."

"I czyta Sein und Zeit od końca" - Martin Heidegger był przekonany, że język jakim posługuje się filozofia nie jest dostatecznie rozwinięty by mógł on wyrazić swoje koncepcje. Jego zapotrzebowanie na nowy język spowodowało powstanie wielu nowych terminów w języku nauki, sam Heidegger zaś często układał swoje prace w języku niemieckim, jednak z przestawionymi literami w alfabecie lub od tyłu.

Prześwit Heideggera - Heidegger spędził całe życie podejmując się wyzwania, jakim było określenie "czym jest bycie?". To nie łatwe zadanie, ponieważ brakuje nam słów do opisania samego bycia i tu nie brakuje nam metafor, które próbują je nam w jakiś sposób przybliżyć.
M. Heidegger określał je jako "prześwit", bądź też mówi o nim jak o "Rzuceniu w świat, trosce, byciu ku śmierci, trwodze, mowie jako domostwie bycia, człowieku jako pasterzu bycia i sumieniu."
Bycie stało się możliwe do uchwycenia tylko w pewnych momentach - w przebłysku, prześwicie.

Emma o szczęściu - tak w skrócie ;)

2010-02-21T10:18:00.000-08:00

Starożytni filozofowie szukali drogi do szczęścia, przy tym tworzyli oczywiście wiele "modeli" szczęścia.
Głównie opierały się one na odrzucaniu tego, co materialne na rzecz rozwoju duchowego - materialność była złudna, niepewna. Uważano bowiem, że materialny dostatek jest chwilowy i nie zapewni człowiekowi człowiekowi szczęścia, natomiast odpowiednio pielęgnowane umiejętności umysłu i dbanie o duszę zapewni mu szczęście wieczne.

Stoicy - Dla nich szczęście to stan idealnej harmonii, trwałej radości i niezależności (apatia i samowystarczalność). Uważali za ważne pogodzenie się z tym, że pewne rzeczy mają miejsce w życiu.
Zdarzenia same w sobie nie są straszne, to ludzie swoimi mniemaniami sprawiają, że stają się one przeżyciami emocjonalnymi. To sąd decyduje o stanie emocjonalnym i o działaniach.
Należy też postrzegać i odróżniać rzeczy zależne i niezależne od nas (np. ciało - nie mamy na nie wpływu ostatecznego, jednak jakiś wpływ mamy).

Według stoików kiedy człowiek osiąga najwyższe szczęście staje się on "obserwatorem transcendentalnym" - wkracza na wyższy poziom, ponieważ zaczyna odbierać siebie jako zjawisko pośród innych zjawisk. Nie jest on wtedy ani swoim ciałem ani umysłem, staje się czymś ponad tym.

W antyku wizje szczęścia dzieliły się na:

Obiektywne - Dążenie do dobra i kontemplowanie go, doskonalenie cnót (zalet wewnętrznych charakteru)

Subiektywne - Odwołanie się do perfekcji, potrzeb i pragnień. Jest to realizacja przyjemności. Kryterium dobra to rozum.

Kilka stanowisk:

Seneka - Mędrzec stoików. Odczuwa, ale przyjmuje ze spokojem emocje i zdarzenia. Uważa, że człowiekowi wydaje się, że dobra zewnętrzne zapewniają mu szczęście i bezpieczeństwo, więc otacza się nimi. Niestety wewnątrz pozostaje on niekompletny i uzależnia się od rzeczy materialnych.

Hedoniści - Kryterium dobra to rozum. Droga do szczęścia, to chęć przeżywania nieskończonej przyjemności.

Tatarkiewicz - "O szczęściu" - Pojęcia filozoficzne kładą nacisk na to, że szczęście jest czymś trwałym. "Szczęście" to też największa miara dóbr dostępnych człowiekowi.

Dwa dodatnie znaczenia szczęścia:

Podmiotowe - wybitnie dodatnie przeżycia, w mowie potocznej.
Przedmiotowe - wybitnie dodatnie wydarzenia, które kogoś spotykają.

Dwa znaczenia szczęścia w filozofii:

Podmiotowe - obiektywne, pomyślny układ wydarzeń, szczęście w znaczeniu rzeczowym, powodzenie.
Przedmiotowe - subiektywne, stan intensywnej radości/błogości, ma znaczenie psychologiczne.

Innym znaczeniem szczęścia jest to, że człowiek był przez całe swoje życie zadowolony. O szczęściu tym decydują ostatecznie nie posiadane dobra, lecz uczucia.

Obecne cztery pojęcia szczęścia:

1. Ten jest szczęśliwy, komu sprzyja los (o innych).
2. Ten jest szczęśliwy, kto zaznał najintensywniejszych radości (o sobie).
3. Ten jest szczęśliwy, kto posiada najwyższe dobra (o innych + bilans życia).
4. Ten jest szczęśliwy, kto jest zadowolony z życia (o sobie).

Szczęście nieskończone jest pasmem radości i rozkoszy, ale jest przyjemniejsze im więcej ich w sobie zawiera.

Ostatecznie szczęście trudno określić, ponieważ przeszkadza nam w tym wieloznaczność tego wyrazu, jest on pojęciem dwoistym i często określa się nim idealną radość, a raz sprzyjające zdarzenie.
Jeśli jednak przyjąć, że szczęście jest pewnym stanem błogości ducha, to jest nam również potrzebne pojęcie cnót, które są nabytymi cechami ludzkimi. Posiadanie ich, przestrzeganie i pielęgnowanie umożliwia nam osiąganie dóbr wewnętrznych.

Emma

Heidegger vs Św. Tomasz

2010-02-07T03:36:00.000-08:00

Oto po raz pierwszy możecie się przekonać, jak w jednej tysięcznej wyglądają moje studia i jakie pisanie prac kradnie mi każdy weekend :P

Pierwszą właściwością wszelkich bytów jest to, że istnieją. Dlatego właśnie mówimy o każdym z nich „byt”. Co jednak znaczy być lub istnieć? Doświadczamy istniejących rzeczy, „wyczuwamy” ogromną przepaść między istnieniem a nieistnieniem, a jednak mało kto potrafi wyjaśnić, co znaczy, że „coś jest”.Na pierwszy rzut oka sprawa wydaje się prosta - przecież jesteśmy, więc po prostu posiadamy bycie.

Człowiek jednak nie tylko jest, ale też ma tego pełną świadomość, wie że jest. Tu jednak zaczyna się prawdziwy problem z naszym byciem, ponieważ chcąc je wyrazić okazuje się, że w rzeczywistości brakuje nam słów do opisania go.

W związku z tym ludzkość podjęła się opisywania bycia za pomocą różnych metafor, lub porównań.

W przypadku myśli Arystotelesa były to akt i możność - akt (element czynny) stanowił spełnienie tego, co było realną dyspozycją w postaci możności dla jakiegoś konkretnego bytu (element bierny). Te dwa elementy składały się na przypadłość, musiały do niej przynależeć. Akt i możność działają na siebie tak samo jak forma i materia, oraz istnienie do istoty.

Arystoteles pisze: „Wyraz akt wywodzi się z działania i zmierza ku entelechii czyli do pełnego urzeczywistnienia.”

Dodaje też on, że akt jest jednak doskonalszy od możności – „Akt w stosunku do substancji jest wcześniejszy od potencji, jeden akt poprzedza zawsze drugi w porządku czasowym, dochodząc aż do aktu pierwszego, wiecznego czynnika ruchu.”

Jego myśl prowadziła do wniosku, że nasze tak trudne do rozpatrywania bycie to jakby ciąg przypadłości - łączenia się aktów i możności, przypadłości zaś mogą istnieć jedynie w związku z rzeczami. W ten sposób mógł on określić bycie tych rzeczy.

Tę myśl arystotelesowską przyjął i rozwinął w średniowieczu św. Tomasz z Akwinu - określił dwa rodzaje bytu: konieczny i przygodny.

Pierwszy nie podlega przyczynom, nie może nie istnieć i nie dotyczy go czas, więc nie możemy mówić o jego końcu czy początku (byt konieczny to Bóg). Natomiast drugi podlega przyczynom, może istnieć ale nie musi, a zatem posiada też początek i koniec, nie jest doskonały a jego przyczyną zaistnienia jest byt konieczny. Dla św. Tomasza bycie miało strukturę przyczynowo-skutkową, podobnie jak u Arystotelesa.

(W ślad za św. Tomaszem określa się przypadłość jako coś, co jest niedoskonałe, ponieważ bytuje w czymś (podmiocie) i zależy od tego czegoś (podmiotu), oraz tworzy jeszcze z tym podmiotem złożenie - to znaczy coś jednego zbudowanego z podmiotu i przypadłości. Podmiotem zaś jest substancja a wszystkie przypadłości odnoszą się do substancji.)

Zależność ta prowadzi nas zatem do tego, że bycie (istnienie) dla św. Tomasza jest aktem dla wszystkich bytów, jest ono jednak nieesencjalne - w języku Heideggera nieontyczne.

I tak, Martin Heidegger rozpatruje bycie pod względem głównie jako sposób używania pojęcia, ponieważ w ten sposób świat można ujmować na wiele sposobów, w tym jako zbiorowisko bytów - podkreśla też, że nie jest to tylko puste słowo. Nadal jednak trudno było określić sposób w jaki jest możliwe ich istnienie. Wieloznaczność słowa „jest” wprowadza nas w nie jeden błąd, ale też nie odbiera nam możliwości do rozpatrzenia go w różnych przypadkach.

Heidegger dokonuje parafrazy słowa „być” wypowiedzianego jako „jest” i w tym przypadku znaczy tyle co „rzeczywiście obecny”, „stale istniejący”, „odbywać się”, „przebywać”, „należeć”, „panować”, „znajdować się” itd.

Nie jest łatwe odnalezienie uniwersalnego słowa zamiennego dla tak ogólnego pojęcia, jednak w jego zakresie bycie ogranicza się do obecności, trwałości, występowania oraz aktualności.

W ten sposób dostrzegamy, że teoria Heideggera odnośnie bycia, tak jak św. Tomasza zamyka się w greckim ujęciu bycia jako przyczynowego powiązania zdarzeń jakimi są akty dla wszystkich bytów.

Radio na fali ;D

2009-12-26T16:45:00.000-08:00

Każdemu człowiekowi na świecie, któremu przypadają do gustu przeboje lat 60-tych warto polecić ten film.
Richard Curtis dał nam niebanalny obraz grupy DJ'ów z kultowej pirackiej rozgłośni radiowej "Radio Rock". Miłość do muzyki rockowej i pop wylewa się z nich strumieniami zarażając w trybie natychmiastowym słuchaczy w wieku od 5 - 1000000000 lat ;D
"1966 rok był najpiękniejszą erą Brytyjskiego popu, stacja BBC tylko przez 2 godziny w tygodniu puszczała rock and rolla. Piracka stacja nadająca z łodzi opływającej Wielką Brytanię puszczała rock i pop przez 24 godziny. Dzięki czemu 25 milionów ludzi (połowa społeczeństwa Brytyjskiego) w każdy wolny dzień słuchała nielegalnej stacji."
Jako przeciętni oglądacze poznajemy się z całą "ekipą" w momencie, kiedy na łódź (podstarzałych nieco) rockowych kawalerów trafia chrześniak kapitana ( i tu pierwszy powód dla oceny 10 - kapitan - Bill Nighy!!! <3).

Filmowi heretycy!

2009-12-24T17:52:00.000-08:00

Jestem oburzona, zdegustowana, zniesmaczona... TOTALNIE!
Jak można być takimi ignorantami, filmowymi hienami, które potrafią zniszczyć w ciągu kilku zalewie minut wizerunek czegoś co było budowane latami?!
Jakiś czas temu moim oczom ukazał się trailer.... a właściwie zlepek ścierwa żywcem z USA, który to śmieli nazwać filmem i do tego (o ja pier*olę!) pt. "Sherlock Holmes". Teraz stwierdzam, że powinnam się oślepić, spalić ubranie noszone w tamtym momencie i zamknąć się w pokoju bez klamek.
Nie potrafię uwierzyć w to, że Wielka Brytania w ogóle przyłożyła rękę do tej jakże pogańskiej twórczości z zakompleksionym aktorzyną (Downey był do zniesienia jedynie w Iron Manie i to z przymrużeniem oka). Chwała jedynie za to, że Farrell nie dostał roli Watson'a, bo inaczej nie pozostawało by nam nic innego jak masowo skakać z mostów.
Szczyty mojego poirytowania trącają bogów w tłuste leniwe dupska, domagając się gromów z nieba! Z ciekawości zapytacie pewnie "a skąd tyle zawiści po samym trailerze?" - zatem przejdźmy do wyjaśniania.
Gdzie do cholery jest Sherlock - ostoja spokoju, elegancji, kulturalnego wychowania z walizeczką niemałego wykształcenia i... porządną fajeczką "Calabash Meerschaum"?!?!?!?!?!?!?!?!?!
Arthur C. Doyle się w grobie przewraca. Holmes ubrany jak ostatnia łajza, głupkowaty, bezczelny... KOBIECIARZ?! Nastąpiła profanacja jednej z ikon brytyjskich gentlemanów. Bo czy na przykład wyobrażacie sobie Darcy'ego chodzącego w niedopiętym płaszczu i walczącego w sposób żywcem z Matrixa? NIE! - to prawidłowa odpowiedź. Tak to to bywa gdy USA bierze się za remake czegoś co powinno jedynie lub ewentualnie smakować.
Downey (w sumie jak i reszta aktorów) nawet nie wpadła chyba na pomysł wykorzystania czegoś takiego jak nauka brytyjskiego akcentu. =/

Staram się nie dopuszczać do myśli tego, iż film zachwalany w gazetach już teraz będzie kolejnym czysto-efekciarskim gniocikiem, wysłanym by nas zniszczyć mentalnie.

(Bogowie...S.H. lejący się na pięści, z gołym amerykańskim bebechem na jakimś ringu... a przecież każdy byle kunkwat wie, że o czymś takim sir Doyle nawet by nie pomyślał... Holmes zna się przecież jedynie na szermierce jeśli już o walki chodzi)
Boję się. Oj tak, naprawdę się boję.... że pewnego ranka się obudzę a w TV zaserwują mi trailer nowej wersji Herkules'a Poirot'a (prosto z USA) - z bajerancko utworzoną komputerowo krwią na dywanie, Morderstwem w Orientexpresie połączonym z 12 zupełnie innymi historiami o "małym Belgu". W rolę samego Poirot'a wcieli się Vin Diesel i zamiast umartwiać się nad zamszowymi butami i francuskim rogalikiem będzie wywijał maczetą ukrytą oczywiście w meloniku. Boję się, że obudzę się jutro a w TV zastanie mnie kolejny odcinek Marple, która będzie galerianką, zaś całe tło i inne postacie staną się szpanersko-komputerową wizją reżysera.
Co gorsze... podcięłabym sobie żyły mydłem w płynie, gdyby nagle Darcy zaczął "wyrywać dupy" metodą "siemasz bejbe" i podszczypywaniem w pośladki.
Nic nam już nie zostanie z "tamtych" mężczyzn jeśli tak będzie dalej, nic nam nie zostanie już z brytyjskiego kryminału.
Dziękuję jednak bogom, że takowy pan, jak David Suchet wysoko postawił poprzeczkę - w kwestii ekranizacji dzieł Agathy Christie.
Zatem.... chylę czoła, chylę wam... cudom - angielskim gentlemanom. Oby bluźniercza dłoń shitwoodu nigdy więcej na waszym ramieniu nie spoczęła. Ah mój Sherlocku... obyś tę zniewagę dzielnie przetrzymał, inaczej znów wszyscy przywdziejemy czarne przepaski na znak żałoby, niczym po twej "Ostatniej zagadce".
Głupcem będzie mógł się nazwać każdy, kto włoży jakiekolwiek pieniądze czy też wysiłek by do kina na pseudo-Sherlocka zawędrować. Takiego błędu nie popełnię, bo nie wiem co by się potem stało.... "Ja Herkules Poirot tego nie wiem".

Kolejne nowości - oglądane ;)

2009-12-10T15:20:00.000-08:00

MOURYOU NO HAKO

O dziewczynie w tajemniczej skrzyni.

Mocno wciągająca seria - krwawa, a jednak delikatnie okrojona tajemnicą, poszlakami i psychopatyczną układanką. Seria dla i tych wytrwałych i tych wybrednych.

Na samym początku poznajemy uczennicę - Yoriko Kasumoto. Drobna, nieśmiała, zamknięta w sobie (jakby żywcem wyjęta z typowej opowiastki shoujo-ai). Pewnego dnia lubiana i najbardziej olśniewająca koleżanka z klasy - Kanako Yuzuki prosi Yoriko o wspólny powrót do domu. Dziewczyny zaprzyjaźniają się, a między nimi rodzi się bardzo specyficzna więź. obie są przekonane, że są własnymi inkarnacjami - szukającymi siebie duszami, które niegdyś stanowiły jedną.
Kanako wciąga nową koleżankę w świat swoich marzeń, Yoriko zmienia swoje podejście do życia o 360 stopni - to zaś owocuje pogłębieniem się konfliktu pomiędzy nią a matką.
Dziewczęta wpadają więc na pomysł, aby w czasie wakacji udać się nad jezioro w celu zapomnienia o problemach życia doczesnego.
Niestety... nim wsiądą one do pociągu ma miejsce tragedia, która przekreśla nie tylko ich plany, ale jest też początkiem nieszczęścia obu bohaterek. Wypadek ten prawdopodobnie jest powiązany z serią brutalnych morderstw popełnianych na młodych dziewczynach, których odcięte kończyny znajdywane są w tajemniczych, dziwnych pudełkach na terenie całego kraju.
Całość jest elegancko przepleciona motywami japońskiej demonologii jak np. tytułowe "mouryou" - które w starożytnych Chinach były "duchami wody", w Japonii następnie nazywano je "Kappa", by na koniec ewoluować do "pożeraczy ciał".
Okultyzm i szaleństwo wiszą w powietrzu, niczym pot w miejskim autobusie MPK w ciepłe sierpniowe samo południe. Dodatkowo można być tu mile zaskoczonym jeśli chodzi o budowę charakterystyk innych bohaterów, w tym i Sherlocka w japońskim stylu - Kyougokudou.

Oprawie graficznej choć mocno doprawionej efektami komputerowymi nie mam nic do zarzucenia, podobnie jest z muzyką ;)

Ogólnie serdecznie polecam, bo jest to jedna z lepszych serii jaką miałam okazję oglądać.
A anime możecie zobaczyć... o, tutaj:

Mouryou No Hako

Aoi Bungaku

2009-11-24T06:56:00.000-08:00

Miły być konkrety co do Anime, to będą (żeby nie było, że was zaniedbuję, was którzy macie ciekawsze rzeczy do roboty niż zaglądanie tutaj :P)

AOI BUNGAKU

Jest to adaptacja w wydaniu anime sześciu powieści z japońskiej literatury:

- Ningen Shikkaku - Osamu Dazai (pl. Utracone człowieczeństwo.)
- Melos! - Osamu Dazai
- Kokoro - Natsume Souseki (pl. Serce )
- Jigoku Hen - Ryunosuke Akutagawa (pl. Obraz piekła )
- Kumo no Ito - Ryunosuke Akutagawa (pl. Pajęcza nić)
- Sakura no Mori no Mankai no Shita - Ango Sakaguchi (pl. W lesie pod drzewem wiśni w pełnym rozkwicie.)

Wszystko to ma się zamknąć w 12 odcinkach, samoograniczenie autorów nie zawsze przemawia na ich korzyść, jednak w tym przypadku wydaje mi się, że będzie to seria bardzo udana - w tym momencie mamy dostępne 6 odcinków - reszta wychodzi na bieżąco.

Seria jest fantastycznie wykonana pod względem graficznym (kreska przypomina mi dość mocno Shigurui), mamy tu popis bardzo płynnego rysunku i nakładania plansz - podobnie jak w kinowym Ghost In The Shell. Wszystko mięciutko ujęte w całość lekko prześwietloną przez rozmyty filtr. Dźwięki doskonale się nakładają i nie drażnią naszych naszych uszu niepotrzebnymi efektami, natomiast słuchając muzyki ma się wrażenie bycia w samym centrum myśli bohaterów.
Pierwsza historia "Ningen Shikkaku" umiejscowiona w pierwszej połowie XX wieku opowiada o kompletnie wyalienowanym i zagubionym w sobie licealiście, niespełnionym przed sobą i ojcem artyście (chyba skądś to znamy...), który wpada w typowe dla ludzi w jego wieku kłopoty...
Sama historia zahacza momentami o skraj szaleństwa, swoistej paranoi bohatera - jesteśmy świadkami wewnętrznego upadku człowieka i jak tytuł wskazuje "utraty człowieczeństwa".

Serdecznie polecam fanom psychologicznych retrospekcji bohaterów w anime typu "zaraźliwy paranoiczny horror", jak i dla tych, którzy lubią mocne rozmyślania jeszcze kilka dni po ukończeniu oglądania (w stylu Ghost In The Shell - Innocence).

Anime nie posiada u nas licencji, więc jest łatwo dostępne online i do tego z polskimi napisami tutaj:
;)

Aoi Bungaku

Witamy lepsze czasy

2009-11-21T12:11:00.000-08:00

Stało się, że jednak otrzymałam stypendium... przyszło łaskawie już nawet, czas odkuć się w sprawie planowanych do zakupienia książek i nie tylko (ale o tym to może innym razem). Wreszcie mogłam sobie pozwolić na nowe glany po ponad 5 latach noszenia moich starych ścierw, które już rozpadały się doszczętnie...(Tata Władek użył z nich resztę nadającej się skóry do... fragmentów obić meblowych...)
Tym razem nie 20-tki, ale 15-tki, za to bardzo są TRU z wyglądu:

Co porysować umiałam, to porysowałam... chwilowo brak mi ogólnego talentu, co dopiero weny xD "Jestem błaznem godnym zamknięcia w Narreutrumie..."
Komiks jest blisko końca, nie jest to oczywiście 300 stronicowy szał, ba nawet w sumie nie mam się czym specjalnie pochwalić, ale przestanie mnie męczyć sumienie, które siedzi mi na ramianiu i piska "narysuj to, narysuj...!"

Z bardziej kulturalnych elementów ---> Oglądaliśmy z MaTT'em ostatnio film "MOON"
Myślałam o napisaniu recenzji. Niestety nie potrafię. Film jest naprawdę dobry (pod warunkiem, że jest się fanem s-f, typowych wizji przyszłości i rozmyślań o sztucznej inteligencji, a głównie dla tych którzy lubią to wszystko razem splecione grą psychologiczną). Trudno mi tak do końca wytłumaczyć dlaczego tak jest, ale poniekąd to za sprawą tego, że nie jest to typowy film akcji osadzony w przyszłości, nie jest to też mieszająca totalnie w głowie zupa retrospekcji jak "Solaris" i chwała bogom. Jest dobry, bo jest moim zdaniem oryginalny na swój sposób, a to się rzadko zdarza. Cóż jeszcze mogę powiedzieć... Fantastyczna gra Sama Rockwella i.... Kevina Spacey'ego!
To jeden z tych filmów, do którego chętnie i często będę wracać - podobnie jak "Stay" i "Shinobi".
Gorąco polecam! MOON - dla ciekawych ;)

Anime i manga, jak zawsze - przejrzałam tyle mang ostatnio i obejrzałam tyle anime nowych, że nie wiem które opisać teraz, więc zrobię to innym razem ;) OBIECUJĘ!

Dodatkowo... Za namowami Mandriella zapisałam się byłam na forum fanów Stephena Kinga, Barkera i eskadry Carpe Noctem. O dziwo zostałam przyjęta bardzo miło, choć jak powszechnie wiadomo nie przepadam za poznawaniem nowych ludzi... nie wychodzi mi to zbytnio, a "pierwsze wrażenie jest bardzo ważne" - moje pierwsze wrażenie nie zawsze jest dobre x] akurat z tego sobie zdaję sprawę. Pozostaje zobaczyć, czy się przemogę do spotkania bezpośredniego z owymi ludziami, bo np. na oficjalnym forum Behemoth tylko MaTT i Neithan potwierdzaj, że nie jestem botem xD, ale mniejsza już o to.
W tym samym czasie moja utęskniona dusza piekielna oczekuje wygłodzona aż Blizzard rzuci jej ochłapy ze stołu produkcji StarCrafta II i Diablo III.
Uhh właśnie... odkryłam niedawno, że jestem naprawdę "ukrytą, tajemniczą mistyczną istotą, o której słyszano jedynie w legendach...nie wiadomo ile w nich jest prawdy, ale ponoć jeśli ktoś zechce może mnie zobaczyć a nawet dotknąć!" - tak jestem kobietą ( w rozumowaniu graczy-samców gier online) a w dodatku.. GRAM W WARCRAFTA, BALDURA ITP ITD!!! JAK TO MOŻLIWE!? Uhh..jakby to... wychowywałam się jako jedyna dziewucha w bratem i kuzynami którzy albo sypali w strategi blizzarda, heroes albo hitmana... nie mogło być inaczej.
Wiecie co... tak! Czas kupić Dragon Age! ]:D DLA SZATANA! :P

Liebe Ist Für Alle Da

2009-10-26T10:06:00.000-07:00

Jak się miało stać, tak też się stało.
Po długiej przerwie Ramms+ein powraca w wysokie obroty muzyki metal-industrial (określanej przez niemieckich fanów jako tanzmetal) z wielkim hukiem, ku uciesze takich fanatyków jak ja czy nasza droga Zoil ^^.
Płyta właśnie jest w moich podłych i nikczemnych łapskach i nie potrafię się nacieszyć samym dotykiem opakowania, które nie tylko nie rozczarowało mnie oprawą graficzną, ale też ucieszyło jak zawsze ukrytą książeczką z tekstami piosenek.
Trzeba przyznać, że zespołowi nieźle udał się kompromis pomiędzy muzyką dla fanów a wymaganiami współczesnego rynku. Szczyty kontrowersji jakie panowie z Niemiec postawili przed fanami na przywitanie w postaci promującego teledysku do piosenki "Pussy" przebrnęły przez głosy sprzeciwów bez specjalnych problemów, co nie znaczy jednak, że nie było przy tym głośno.
Oficjalna strona teledysku: "Pussy"
Making Of : "Pussy Making Of"
Ramms+ein rozpieszcza fanów nie tylko powrotem do ciężkich brzmień na tym albumie, single singlami - wiadomo tradycja musi zostać zachowana, ale zespół oddaje się fanom całkowicie.
Mamy też wydanie albumu zaopatrzone w dodatkową płytę zawierającą aż 5 dodatkowych utworów (dla fanatyków dodam, że odsłuchując album na sprzęcie hi-fi słuchając końca piosenki 'Rammlied' od tyłu otrzymacie nowy utwór..). Obiecana trasa w listopadzie zapowiada się bardzo obiecująco, a mało tego jest już w przygotowaniach "dogrywka" w marcu 2010 roku - dziękujemy! :D
Całkowity czas podstawowej wersji albumu to 46:07 min, a utworów dodatkowych 22:16 min. i nie jest to czas zmarnowany, a wręcz przeciwnie.

Osobiście jestem bardzo ukontentowana (że się tak wyrażę w stylu "Brusiowym" :P)
I pamiętajcie... Miłość jest dla wszystkich!

R. A. Salvatore

2009-09-19T04:01:00.000-07:00

Jeden z pisarskich idoli świata fantasy, urodził się w 1959 roku w Massachusetts.
Od kiedy istnieją komputery - istnieją też gry, a na najwyższych półkach klasyki, tuż obok Diablo, StarCrafta, WarCrafta i Heroes stoi sobie wyśmienicie w pełnej glorii seria gier firmy BioWare, Black Isle i Wizzards Of The Coast - tak! Saga Baldur's Gate, Icewind Dale, Neverwinter i jeszcze kilka pomniejszych.
Jednak dzisiaj nie tyle o grach - w końcu zaczęliśmy pisarsko :P Chodzi głównie o pewną część Krain Faerun (kto grał ten zapamiętał ;]) .
Większość fanów tych słynnych serii RPG powiązanych nawet z Dungeons & Dragons śmiało może poszczycić się faktem, nie tylko D&D i gry firmy Blizzard doczekały się książkowych adaptacji dzięki wydawnictwu ISA - która cieszy się uznaniem wśród fanów fantastyki i gier RPG --> oto polska strona wydawnictwa jakby ktoś szukał: ISA
A teraz przejdźmy do sedna. Wyżej wymienione wydawnictwo może się pochwalić wydaniem całkiem pokaźnej serii książek autorstwa właśnie pana Salvatore i to nie byle jakich książek.
Czas co niektórych uświadomić o jednej postaci, która stała się dla danej serii gier i książek nie tyle legendą co jedną z ikon - Drizzt Do'Urden.
R. A. Salvatore (a dokładniej Bob Salvatore) jest twórcą, postaci jednego z najsłynniejszych drowów (mrocznych elfów) w Krainach Faerun, mało tego w trakcie grania w Baldur's Gate II - Cienie Amn każdy odwiedził najbardziej zimne i bezwzględne miejsce podziemnej krainy jakim jest Podmrok - świat drowów. Jeśli ktoś będzie chciał poznać z bliska zasady i życie codzienne w tym pozbawionym światła słońca miejscu, a przy tym przybliżyć sobie postać samego Drizzta, który jak na mrocznego elfa okazuje się być bardzo oddalony od swojego bezwzględnego społeczeństwa. Pierwsze trzy tomy zatytułowane "Trylogia Mrocznego Elfa" i dzielą się na: "Ojczyzna", "Wygnanie" i "Nowy Dom" Opowiadają nie tyle o samych przygodach naszego bohatera, co o jego poglądach na otaczające go zło, ale też o jego relacjach z napotkanymi osobami i rasami. Nie brakuje tam scen krwawych, o szybkiej akcji i trzymających w napięciu, jak i nie brakuje tych zabawnych, czy powodujących, że łezka zakręci się nam w oku. Ja sama całą trylogię miałam za sobą już po tygodniu od otworzenia pierwszego tomu, ale jeszcze przede mną jeszcze daleka droga, ponieważ Salvatore nie da tak łatwo o sobie zapomnieć ponieważ w Polsce ukazało się ok 29 książek jego autorstwa - oczywiście pisanych seriami, są to przykładowo: "Wojny Demona", "Pięcioksiąg Cadderliego", "Trylogia Klingi Łowcy", "Dziedzictwo Mrocznego Elfa" i jeszcze kilka innych.
Osobiście fanką najsłynniejszego komputerowego RPG jestem od kiedy jego pierwsza część wpadła mi w ręce na pięciu płytach CD, przyniesiona do domu przez mojego brata - od tamtej pory jesteśmy nierozłączni ;) Wiele osób uważa za głupie przechodzić jedną starą grę po trzydzieści razy, ja twierdzę, że to tak jakby za każdym razem grać od nowa. Inna postać, klasa, umiejętności i questy wykonywane na wiele różnych sposobów, podobnie jak zmiana postaci przyłączanych do nasze drużyny.
Dzięki panu Salvatore mam teraz jeszcze bardziej przybliżone postacie które spotykam w czasie przygód w grze, ale teraz przyznam się szczerze - przygody te są o wiele bardziej ciekawe i przejmujące w wydaniu książkowym (tak, tak serię ksiązek Baldur's Gate też już mam za sobą :P), zaś postacie Gwenhwyvar, Wulfgara, Breunora czy Katie Brie przestają być tylko tłem ;)
Dla fanów RPG, jak i fanów Krain Faerun, Icewind Dale serdecznie polecam, bo warto, a i dla zwykłych fanów fantastyki również polecam, nie powinniście się czuć rozczarowani.
Dla kogoś zainteresowanego polecam stonki:
R. A. Salvatore - Strona Oficjalna
R. A. Salwatore - Polska strona - w skrócie i treściwa ;) Polecam
Wieża Ramazintha - O Baldur's Gate i nie tylko

Zapraszam też do mojej galerii na deviantart, gdzie zamieściłam moje FanArty dla Drizzta :D

Laptopujemy się.

2009-08-04T04:23:00.000-07:00

Wreszcie doczekałam się!
I już już było blisko sprawienia sobie pana Lenovo, ale ostatecznie skończyło się na modelu ASUS X5DIJ z klawiaturą numeryczną.
Ahh jakże jest cudownie móc znowu korzystać z komputera, który działa, a nie "zipie" :D
Oczywiście dodatkowo był system Windows Vista, co średnio umiem łyknąć, ale myślę, że w końcu się dogadamy.
Jedyne co mnie smuci to fakt, że system wykrywa mój odtwarzacz mp3, jednak nie jego zawartość =/ Tym sposobem chwilowo nie jestem w stanie nawet ze starej maszyny przetransportować sobie muzyki, bez której trudno się wytrzymuje.
Trzeba będzie pokombinować, pobłagać kogoś o pendrive'a z przynajmniej 2GB i myślę, że w końcu się uda (zawsze zostaje braciszko, który takowe urządzenie posiada, ba pożycza mi nawet czasem :P).

A teraz już mogę się chyba pochwalić. ^^'

Co tam ostatnio :)

2009-07-12T04:35:00.000-07:00

Sesja zaliczona, że się tak wyrażę ^^ Teraz mam więcej wolnego czasu na szukanie roboty, tudzież skrobanie przy meblach z ojcem :P
Ale też są lepsze strony - konkretnie - więcej czasu na szkrobanie ilustracji takich i owakich, popisałam e-maile do internetowych czasopism fantastycznych, może coś się ruszy.
Mam też kilka pomysłów na obrazki dla Akhad'a coby mu jakoś pomóc przy MNN E-zine ;P
Zabrałam się też oczywiście... ZNOWU za realizacje mojego komiksu. Odkładałam to już w sumie prawie trzy lata i chyba czas najwyższy. Poprawki w scenariuszu będę nanosić na bieżąco w trakcie rysowania. Co z tego wyjdzie nie wiadomo.

Z innej beczki:
Wesele się udało, poświadkowałam aż dosyć, obrączek nie zapomniałam, taka jestem zdolna a co! :D
Załapaliśmy się na parę ciekawych akcji np: "The Tall Ships' Races Gdynia 2009" i odwiedziliśmy z Samael'em Sopot ^^' I na tym wakacji chyba koniec. :P

Ave Messaya! ]xD

No i stało się.

2009-06-12T04:51:00.000-07:00

Jak w tytule ;)

Koszulkarnia i "konserwatorium gryfów"

2009-06-06T16:59:00.000-07:00

Coś nowego, byle by Patryczkowi się spodobało do noszenia ;) Ave stary Sweet Noise! :P

Dodatkowo wreszcie zebrałam się do odnowienia flagi Behemoth, którą zrobiłam już jakieś 2 lata temu dla MaTT'a, na koncert w Krakowie z okazji trasy promującej "The Apostasy".
FLaga była zaplanowania na wiszenie na ścianie... a niestety nie na autografy członków zespołu, sztuczną krew i wiszenie przez barierkę pod sceną, tak więc też miała "kilka uszczerbków" na zdrowiu, w tym też wożenie jej w plecaku. Jednak pędzelek 00 i parę innych składników pomogło mi przywrócić ją w miarę do życia, a do tego pranko, prasowanko i oj Perunie drogi co ja się przy niej nie narobiłam, ale już jest znów w domu mojego drogiego MaTT'a. ;)

Tak się dzisiaj do godziny 19:00 bawiliśmy:

Korzystając z okazji, że mój własny aparat wrócił do domu na jakiś czas zrobiłam też na szybko coś z dawnych lat, a na czym mi zależało :)

Katsumoto

Sir Grimus

Znów koszulkowo

2009-05-22T08:48:00.000-07:00

Jak obiecałam, tak zrobiłam =) Tym razem jednak nie t-shirt, ale koszulkę na ramiączkach.

Materiał jak zawsze - akryl biały, ale z wierzchu jest cienka warstwa biało-perłowego (ten rodzaj akrylu jest dobry z tego faktu, że jest nieco "gumowaty" i nie pęka tak łatwo jeśli jest go niewielka ilość).
Na wszelki wypadek wybrałam jednak koszulkę o mniejszej rozciągliwości materiału (mniej lycry) i ograniczyłam liczbę warstw farby do 2.

Efekty:

Nadchodzi czas

2009-05-13T05:03:00.000-07:00

Nadchodzi oj nadchodzi... o studiowaniu i sesji nie chcę wspominać, bo szkoda mi już czasu i nerwów :P Perkele...

Za to muszę się pochwalić, że czas nadchodzi na poważniejsze zmiany jeśli chodzi o ilustracje, rysunki itp ;)
Wychodzi na to, że w tworzeniu muzyki jestem tępa, w pisaniu opowiadań itp mam dwie lewe ręce i chyba muszę pozostać przy tym co idzie mi jeszcze w miarę dobrze, ano bo idzie to genetycznie dom plastyków kurczę chyba jakiś syndrom artysty domowego się włącza. Mam tylko nadzieję, że to nie będzie słomiany zapał jak do większości już przerabianych pomysłów.

Tak oto w planach zapowiada się...
Ponieważ coś nie coś zaczyna iść dobrze na laptopa najwcześniej będę mogła sobie pozwolić w lipcu, najpóźniej Perun wie kiedy. Ale myślę, że teraz już z tym nie powinno być takich problemów. Ave tata Władek!

A pierwszy krok po rozpoczęciu lipca to udanie się do pracy w celu zarobienia na kolejny potrzebny sprzęt w celu rozwijania umiejętności pracy z programami rysunkowymi DIG. i pracy z obróbką zdjęć (ale w sumie to mnie kręci trochę mniej).

Tu MaTT pomógł mi znaleźć coś dla siebie i to w całkiem przystępnych cenach:

Tablety WACOM

A tu możecie sobie zobaczyć coś nie coś o tym co mnie zainteresował:
(+ za free Corel 11, który normalnie kosztuje 1 300 kafla)

Jeśli ktoś wie coś więcej w tym temacie to ja chętnie poczytam, toć jeszcze niewiele się na tym znam ;)

Bo było zbyt pięknie....

2009-04-07T14:47:00.000-07:00

Czas biednie nieubłaganie, kolejna sesja się zbliża i niestety jej daleko sięgające macki już możemy czuć na naszych biednych szyjkach, jednak nie sesja okazuje się być tym "bożym palcem", przez
który tak wielu z moich znajomych (i w tym ja) przyprawia o żal, który dupę ściska.

Za akademik już mi ostatnio odsetki naliczyli, bo jak życie mi niemiłe - jak zwykle z kasą cinko, jak to w Polsce w trakcie kolejnego 'wielkiego kryzysu'... Osobiście wydaje mi się, że nie za mocno poczułam ten kryzys, bo tutaj tak zawsze było. Nie na wszystko można było sobie pozwolić, a do tego jak mi się wydaje dochodzi pewne chierarchia u czlonków mojej rodziny. Może i pierworodni sami z siebie pierwszeństwa juz nie mają... no ale maleństwo musi mieć warunki, a że rodzice pracować nie praują zbytnio to cóż... Nie, nie żywię jakiejś urazy, ale miłoby było gdybym ujebała studia przez własną niewiedzę, niż po prostu nie miała gdzie nocować.

Coraz częściej dochodzę do wniosku, że studiowanie po za częstochowskim wypizdówkiem było błędem.

Niemoc ogarnia mnie starszna - gitary w rękach nie miałam chyba juz od roku dobrego, flażolet tez leży i kwiczy o pomstę do nieba.
Parę obrazków zrobiłam... dokładnie to całe 12 ilustracji... z czego ostały się 3, bo reszta mocno mnie irytowała. Czasu nie mam bawić się z corelem a photoshop zbuntował się już całkowicie.
Wygrzebałam ostatnio dawnotemu zaczęte opowiadanie... i leży... i kurzy się... i nie pytajcie o to w ogóle.
Szablony na koszulki są... ale dzięki jeb*nym urzędasom nie mam chajsu nawet na akryle.
Wygrzebałam swoje 'krótkie opisy scenek', które kiedyś miały się stać ilustracjami - mangą, tudziez komiksem zwykłym... ale Emma planuje i na tym chyba się skończy.

W zeszłą sobotę pożegnałam też moje dwa najukochańsze gryzonie - Gaahl'a i Nergala , których niestety żywot dobiegał końca i wraz z MaTT'em uznaliśmy, że chyba już czas na zwrócenie im wolności w tych ostatnich chwilach. Bądźcie szczęśliwi chłopaki, gdziekolwiek jesteście!

Zdrowie też mi oczywiście specjalnie nie dopisuje, niestety szczęściem w zdrowiu się też nie podbuduję. A co jak jechać to z grubej rury.
Wyjazdy takie jak Bolków, czy Masters Of Rock z każdym dniem się oddalają i chyba juz się pogodziłam z wizją kolejnych 3 miesięcy wakacji spędzonych na.... własnej kanapie z Docentem.
Z wymaronych książek nie załatwiłam ani jednej bo nie ma za co, z kupnem hakamy tez sie juz pożegnałam, a czasu mam jak stąd to tamtej białej ściany.

Zobaczymy co będzie dalej.
Emma - Wasza oddana narratorka w szarej mhhrrrocznej dupie.

Obiecane szablony.

2009-03-14T05:29:00.000-07:00

Jak obiecałam, tak wrzucam zdjęcia ;) mam nadzieję, że są w miarę "przejrzyste" =]

Nic nowego i anime.

2009-03-07T17:09:00.000-08:00

Sesja zdana - jakimś cudem :P
I jak w tytule nic nowego... stara bida. Coś tam poskrobałam, coś tam poklikałam,
2 nowe szablony do koszulek leżą gotowe, jeno nie ma koszulek, czasu i pomysły na dobranie kolorów... a zdjęcia szablonów wrzucę jak dostanę zdjęcia od Samael'a ;)
W wolnym czasie nadrabiam zaległości w anime z kategorii +18 (nie! bynajmniej nie chodzi o hentai'e! xD). I kilka dobrych które mocno przypadły mi do gustu to:

"Ayakashi: Classical Japanese Horror" - Trzy krótkie legendy, dużo znanych motywów z demonami i klątwami z japońskiej (jak i też chińskiej) mitologii. To tu możemy zapoznać się z historią zdradzonej Oiwy, na podstawie której stworzono Sadako z 'The Ring' i inne smęte dziewoje mszczące się na żywych. Ubóstwiana przez moją osobę oprawa muzyczna i kreska ^^ Polecam!

"Shigurui" - coś dla fanów tradycyjnej, średniowiecznej japonii i fanatyków sztuk walki ;) Choć mocno przesadzone to ma swój urok, w końcu to też legenda. Historia o doskonałości w walce, jest walka jest moc ba! nawet cycki są :P
Moim zdaniem mocno poruszająca, trochę skrzywiona historia dwóch wojowników, którzy mają do stracenia niewiele, a do zyskania wszystko.
Tu również uwodzicielska dla mnie kreska jak i muzyka... ^^

I na koniec "Jigoku Shoujo" - Jeśli kogoś przeklinasz, pojawiają się dwa groby. Dla tych, którzy chcą dokonać na kimś zemsty nasza bohaterka jest doskonałym rozwiązaniem, nie trzeba nam więcej jak strony internetowej, na którą wchodzi się o północy i wpisuje imię i nazwisko osoby, na której chcemy dokonać zemsty.
W ten sposób zawieramy pakt.... z demonami.
Kreska delikatnie przypominająca rękodzieło pań z Clamp, muzyka równie dobra. Sama akcja z początku może i jest monotonna, wydaje się być taka sama.. z czasem nabierze jednak rowoju. ;)
Tu podzielę się lynkiem do odcinków, ponieważ anime jst łatwe w zdobyciu :D

Jigoku Shoujo

Będziem szyć!

2009-02-09T05:44:00.000-08:00

Nadciąga Bolków, wesele ciotki , i jeszcze kilka nowych okazji... Coś trzeba by na siebie włożyć.
Wymyśliłam sobie spódnicę. Zalatuję trochę mangą Chobits, trochę harajuku... ale myślę, że od jakiegoś czasu już o takowej myślałam.

Materiał przewidziany: Granatowa lub grafitowa tafta, prawdopodobnie z czarnym wzorem liźniętym z Indii.
Wykrój: Warstwowa, mocno falowana z "ogonem" charakterystycznym dla 18/19 wieku.

I tak:

Artykuł

2009-02-07T04:16:00.000-08:00

"Seks w naszej kulturze jest źródłem radości i przyczyną przestępstw, jest przyczyną intymnych doświadczeń i intratnym towarem. Seks może być wszystkim. Jednak w żaden sposób nie może się stać przedmiotem nauczania i wychowania. W każdym razie w Polsce.

Ustawa z 1993 roku "O ochronie płodu i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży" nakłada na odpowiednie władze obowiązek wprowadzenia do szkół edukacji seksualnej. Celem tej ustawy było ograniczenie liczby aborcji nie tylko przez jej zakaz, ale też poprzez wiedzę, jak nie dopuszczać do niechcianej ciąży. Po 16 latach funkcjonowania ustawy - mija właśnie rocznica - wiemy, że jedynym jej efektem jest utajnienie liczby aborcji i zwiększenie liczby ludzkich dramatów i że władze oświatowe bardziej niż aborcji (kobiety sobie przecież poradzą) boją się wprowadzenia do szkół edukacji seksualnej (szkolny katecheta będzie protestował).
Szkoły zobligowane są wprawdzie do przeprowadzenia kilkunastu godzin zajęć z przygotowania do życia w rodzinie w ciągu trzech lat, ale tego nie robią, albo udają, że robią, prowadząc pogadanki na lekcjach wychowawczych, albo próbują to robić, gdy doświadczenia ucznia przerastają doświadczenia nauczyciela.
A poza tym - czy seksualność jest wyłącznie atrybutem rodziny?
W przekonaniu polskich decydentów od sprawy edukacji - tak. I nie chodzi tu o rodzinę byle jaką, ale o katolicką, to znaczy taką, dla której jest wzorem "rodzina święta".
Kobieta gra tu rolę Madonny, macierzyńskiej i czystej, mężczyzna przypomina św. Józefa, a więc kogoś nieaktywnego płciowo i w związku z tym pozostającego "poza wszelkim podejrzeniem". Jeśli rodzi się dziecko, to okoliczności jego poczęcia są tajemnicze jak źródła wiary żywionej przez polskich biskupów i posła Gowina, że zapłodniona komórka ma wielką wartość, a komórka jajowa - znikomą.
"Święta rodzina" od lat wyznacz główny kierunek wychowania młodzieży w duchu "ascetyzmu seksualnego w obrębie małżeństwa ofiarnego", gdzie wszelkie stosunki seksualne przed- i pozamałżeńskie są niedozwolone, środki antykoncepcyjne potępione, a młodym ludziom zaleca się zgodną z wolą Boga, ale za to nieskuteczną "okresową abstynencję seksualną" zwaną dla niepoznaki "naturalną", a nawet "ekologiczną antykoncepcją" . Dzieci z jednej podwarszawskich szkół opowiadały mi, że najbardziej wyrafinowana lekcja z zakresu edukacji prorodzinnej, w jakiej uczestniczyły, dotyczyła męskiej masturbacji. To znaczy tego, że jest szkodliwa.
W pewnym gimnazjum na Mazurach, którego dyrektorka po stwierdzeniu przypadków molestowania seksualnego dziewczynek zdecydowała się na zaproszenie do szkoły edukatorów seksualnych - interweniował katecheta. Edukatorzy mieli zakaz wstępu na teren szkoły, a zastraszona pani dyrektor poszła na wcześniejszą emeryturę"

Tekst: Magdalena Środa

W naszym kraju odkrycia Freuda albo są nieznane, albo niedoceniane. A według większości najlepiej jest je ignorować, a jedyną alternatywą jest Kościół i jego model "świętej rodziny".
Dzieciaki zaś tłumacząc się, że idą z duchem czasu dokonują seksualnej anarchii i doświadcza jej między innymi w mediach seksu brutalnego i instrumentalnego.
Kiedy rodzice i szkoła unikają odpowiedzi, rola "wychowawców" przypada właśnie na media i tym oto sposobem mamy co chcieliśmy.
Witamy w miejscu, gdzie najmłodsi są wychowywani przez "Popcorn", "Bravo Girl" i pytania w stylu "mam opuchnięte kolano, czy to ciąża pozamaciczna?", a nawet bogate w teksty z serii "jak odbić go koleżance", czy "jak poderwać dziewczynę w pralni".
Mogłabym spokojnie powiedzieć, że chyba jesteśmy narodem, który lubi być trzymanym za mordę i przez kościół katolicki i przez ludzi, którzy pracują nad ustawami na temat np aborcji a sami nie mają o tym tak po prawdzie żadnego pojęcia.

Zabawne.. ale prawdziwe

2009-01-27T07:08:00.000-08:00

Sesja filozoficzna

2009-01-15T17:30:00.000-08:00

Nadciąga sesja wielkimi krokami... Moja pierwsza i najbardziej przerażająca - zwłaszcza na tym kierunku. A kierunek jest to dość specyficzny i wcale nie taki prosty jakby se zdawało.

Trochę może o tym sobie napiszę, żeby już mnie ludzie tak nie odpytywali w stylu "czego wy sie tam uczycie?, po co Ci to?" a w szczególności żeby nie zadawali mi najbardziej irytującego mnie pytania "co po tym można robić?"
A zatem - dzisiaj troszkę o studiowaniu filozofii.

Studia filozoficzne przygotowują do pracy w organizacjach i instytucjach o profilu politycznym, społecznym, w organach administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz w sferze edukacji i placówkach naukowo-badawczych. Absolwenci filozofii uzyskują między innymi uprawnienia do prowadzenia zajęć z filozofii i etyki, które zgodnie z planami Ministerstwa Edukacji Narodowej mają być przedmiotami obowiązkowymi w szkołach średnich.
Studia filozoficzne przygotowują także do pełnienia wielu funkcji w życiu społecznym, politycznym, kulturalnym i gospodarczym. Absolwenci studiów filozoficznych posiadają umiejętności trafnego dostrzegania i rozwiązywania problemów pojawiających się w różnorodnych dziedzinach aktywności ludzkiej. Cechują się dużą elastycznością na rynku pracy oraz zdolnością adaptacji do zmieniających się warunków społecznych i ekonomicznych. Odnoszą sukcesy życiowe i zawodowe w długofalowej perspektywie.

"Celem filozofii jest logiczne rozjaśnienie myśli.
Filozofia nie jest teorią, lecz działalnością.
Dzieło filozoficzne składa się zasadniczo z objaśnień.
Wynikiem filozofii nie są żadne 'zdania filozoficzne', lecz jedność zdań.
Myśli skądinąd mętne i niewyraźne filozofia ma rozjaśnić i ostro odgraniczyć."

Ludwig Wittgenstein - "Tractatus logico-philosophicus"

Castle Party 2009 (!!!)

2008-12-15T07:22:00.000-08:00

Kolejna impreza w Bolkowie zbliża się! :D
W 2009 roku będzie trwała w dniach: 24 - 26 lipca.
Zapowiada się wszystko bardzo ciekawie, ponieważ przyszłoroczni wykonawcy w większości stanowią zespoły zagraniczne, ba mało tego są to kapele głównie z Niemiec i Francji.

Oto kilka pozycji z listy zespołów:

-FRONT 242
-Covenant
-Diary Of Dreams
-Crematory
-Icon Of Coil
-Deadful Shadows
-Fading Colours
-Artrosis
-Spectra*Paris
-Deathcamp Project
-Psyche

I jeszcze wielu innych (częśc jest niestety jeszcze niepotwierdzona)

Więcej informacji możecie znaleźc na głównej stronie imprezy Castle Party

SEE YOU THERE!

Grudzień

2008-12-05T16:38:00.000-08:00

Nadszedł mój ulubiony grudzień. Nie jestem jakąś wielka zwolenniczką świąt itp... ale lubię sie bawić w całe te "przygotowania" - można trochę poćwiczyć dekorację wnętrz, a to bardzo przydatne :P
Jeśli chodzi o mikołajki, to wcale nie musi ich tak naprawdę być, bo moich bliskich lubię obdarowywać ot tak po prostu. Ale jest to taka okazja kiedy robi im się ciepło na serduchu - i dobrze.
Jak się czuję co do moich działań? Hmmm.. no tak czuje sie po prostu głupia, a ludzie nigdy nie będą mnie szanować. Na zajęciach mam w cholerę rzeczy do powiedzenia, ale ostatecznie bazgram po notatkach uśmiercając dumnie wszelakie myśli, bo zwyczajnie boję sie odezwać by nie wyjść na kretynkę. Tak więc moje studiowanie przebiega bardzo "cicho".
Źle się dzieje w państwie duńskim - inaczej mówiąc.
Na pocieszenie pamiętam o tym, że na tym nieco obesranym świecie są jeszcze takie osoby jak Asha i Ela, z którymi wreszcie udało się zorganizować spotkanie (może bez soku malinowego i "straży wiejskiej") i już nie mogę się doczekać. Brakuje mi spontanicznego podejścia do życia... takiej odrobinki szczeniackiego szaleństwa ;P
Spaceru do Limby, do 24 i na przystanek xD
Z takich bardziej materialnych rzeczy.... Z laptopem jestem w d***...no sami wiecie gdzie... i to jeszcze długo, więc sprawdzanie e-maila i innych tego typu rzeczy odbywa się w 15 min na laptopie współlokatorki, komp domowy ledwo zipie i za jakiś czas pewnie zostanę bez jednego i drugiego, no ale cóż - życie, lepiej nie będzie przez jakieś dwa lata jeszcze (no chyba, że wywalą mnie lub sama się wywalę ze studiów i wyjdzie taniej).
Do tego troszkę ostatnio porysowałam i na tym chyba będzie koniec na jakiś czas, bo z każdym następnym obrazkiem mam wrażenie "oklepanego tematu" i prostactwa.
Miałam też robić nową koszulkę, ale nie potrafię się określić odnośnie wzoru na niej, więc się wstrzymałam.
Tymczasem wracam do nauki greckiego i poszukiwania sensu istnienia, który jak dla mnie okazuje sie być strasznie mało istotny.

Ich habe Pläne, große Pläne...

2008-11-12T10:53:00.000-08:00

Tak więc po długim i silnym procesie tentegowania w głowie część
planów, które zrodziły sie już jakiś czas temu zostały zatwierdzone.
I tak oto jeden z pomysłów nawet się trochę poszerzył :D

1. Tattoo - kamon japoński, między łopatkami... planowany był już za czasów przedmaturalnych tudzież na maj/czerwiec br. Trochę rzeczy się jednak posrało (toteż brak laptopa w tym momencie jest jednym z efektów "posrania") i tak oto plany zostały odłożone... do czasu.

2. Tattoo - (niedawno przyszło do głowy, ale jednak jest potrzeba spełnienia :P)
Jako, że jestem od kilku lat fanką Type O Negative ^^ ... hmmmmm nic dodać nic ująć.
Logo zespołu... na nadgarstku (strona wewnętrzna). O dziwo jest to pierwszy tatuaż jaki mam ochotę posiadać w kolorze (i podejrzewam, że zaistnieje on nawet szybciej niż ten planowany już parę lat temu)

3. Piercing - popularnie zwany "industrial" (prawdopodobnie na lewym uchu). Mam nadzieję, że oby prędko się z tym udało.

To tyle jeśli chodzi o najbliższe plany z modyfikacji ciała/piercingu/tattoo.
(oby szczęście dopisało i fundusze - choć laptop najpierw trzeba spełnić, bo w akademiku bez tego cinko niestety).

Wojownicy światła

2008-11-01T14:11:00.000-07:00

Wojownik Światła często robi rzeczy odbiegające od przeciętności.

Może tańczyć na ulicy, idąc rano do pracy.
Patrzeć nieznajomym prosto w oczy i mówić o miłości od pierwszego
wejrzenia.
Bronic poglądów, które innym mogą wydawać się śmieszne.
Wojownik Światła pozwala sobie na takie dziwactwa.

Nie lęka się opłakiwać starych smutków, ani radować nowymi odkryciami.

Kiedy czuje, że nadeszła pora, porzuca wszystko i wyrusza na poszukiwanie
przygód, o których marzył.
Kiedy odkrywa, że jest u kresu sił, bez poczucia winy porzuca walkę dla
jednego czy dwóch szaleństw.

Wojownik nie trwoni czasu, by odgrywać role, które chcą mu narzucić inni.

Zakon Wojowników Światła to jedna z bardziej interesujących książek jaka wpadła kiedyś w moje niecne łapska i myślę, że bardzo dobrze, że się tak stało.
Czy czuję się takim wojownikiem?
Możliwe... a w każdym razie zauważyłam, że wiele stron i ich treści jest mi bliskie z autopsji ;)
Nic tu dużo do mówienia.... jeśli kogoś to ruszy na tyle co mnie (powiem to powiem), bo jest wrażliwy na takie rzeczy i dobrze je odbiera, to polecam przeczytać. Znaleźć tam coś o sobie.

Nic dodac nic ując ^^

2008-10-29T03:07:00.000-07:00

Z pewnych rzeczy się nie wyrośnie.... :D I może to i dobrze.

Co tam w świecie.

2008-10-21T01:13:00.000-07:00

"Studiowanie" przebiega pomyślnie ;)
Mamy grecki, łacinę, wprowadzenie do filozofii starożytnej, historię filozofii, psychologię i informatykę (chociaż to to nie wiem po kiego.... ).
W wolnym czasie pijemy herbatę u kolegi piętro wyżej - Warka xP, powtarzamy notatki tudzież po prostu pijemy jak na studentów przystało. (wszelkie zdjęcia dostępne na naszej-klasie... ).
Z szyciem ubrań nic się nie ruszyło, z koszulkami też - projekty są, ale za to nie ma czasu i chęci w weekendy.
Cieszę się, że Doma - współlokatorka z pokoju i starościna nasza wreszcie ma laptopa i poniekąd bezkarnie i bez biegania po korytarzu mogę tu coś napisac.

Za MaTT'em oczywiście tęsknię, bo inaczej się nie da. Mam teraz wielką nadzieję, że da rade przyjechac do mnie w czwartek i iśc ze mną na bal filozofa.... byłoby cudownie. ;)

Pozdrawiam serdecznie Mironostwo, Niunię, Mateusza Niuniowego, Briana, Zoil, Teq, Achajkę i Ashę oczywiście :D Oraz resztę ludzi towerowych i dziko-winowych ;) Slima pozdrawiam i jeszcze kilka mądrych osób.... :P
(P.S. Nowy przepis na drink "sok z gumijagód" - Spirytus czeski + sok pożeczkowy -> mało wytrawne ale skuteczne.... można używac też jako kreta do rur...)

Bo mi nie wyszło.

2008-10-10T16:13:00.000-07:00

Ahhh i tak oto kolejny tydzień studiowania za człowiekiem. Internet w akademiku jest, ba nawet łącze porządne - ale komputera ni chu... i chyba jeszcze długo tak w sieciowym niebycie (o ile w niebycie być można jeśli niebyt nie istnieje...itp itd... xD nie pytajcie lepiej) trwać będę.
Dziękuję Mandrielowi za to, że sie odezwał ^^ i nie-dziękuję jeśli chodzi o powodzenie na studiach - zapeszać nie chcę :P (p.s. nr mojego telefonu się nie zmienił więc możesz śmiało dzwonić/pisać).

W streszczeniu powiem, że wszystko idzie póki co całkiem nieźle. Na zajęcia grzecznie chodzę (w końcu mam na collegium civitas z akademika 3min drogi xD), pić nie piję za dużo bo i po co? (te czipsy za oknem to wypadek był...) i tak ciurkiem leci.
Poprojektowałam nowe koszulki, trzeba teraz będzie trochę czasu znaleźć i kasę na materiały itd i sie łaskawie za to zabrać w końcu, bo ileż można się obcyndalać tudzież MUKKY'ego rysować bez głowy.
Powymyślałam trochę ciuchów, które planuję w niedalekiej przyszłości uszyć - wypadałoby zasięgnąć rady mojej mateczki kochanej, jak to coś gorsetowego szyć, bo głowa na ten temat pusta. Trochę takich pierdółek - cyber-dready porobiłam nowe, ale więcej sie nie zapowiada... cyberlox nie zamówiony. Wszystko w dupie w sumie jest, ale się staram nie martwić, w sumie to nic tak przydatnego ludzkości.
Zdjęcia dałabym MaTTowi, żeby mi poprzerabiał w fotoszopce, bo mój komp to taki już o dupę roztrzaść - nic działać prawie nie chce, ale też mu dupska zawracać nie chcę :P a sama nie zrobię, bo ni ma kiedy =/
Nic to. Lecę się myć - bo co jak co, ale od 2 tygodni potrafię docenić posiadanie porządnego, czystego kibla i prysznicu. xD
P.S. MaTT dzięki, że przyjechałeś :* Mam nadzieję, że trauma po zobaczeniu akademika Ci przejdzie :P :*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*

I pamiętajcie - dlaczego filozofia? Bo jestem złym człowiekiem... i muszę się zmienić. I mam nadzieję, że sie zmienię, że będę z siebie dumna i inni będą wreszcie po tylu latach mogli być ze mnie dumni. Nie wierzę w dogmaty, tylko w to, że będę sie mogła kiedyś przydać.

Studiowanie

2008-10-04T16:32:00.000-07:00

Poszłaaaaa..... Ale wróci....
Co weekendy postaram się wracać. Ale nie ukrywam... bo kto wie może spodoba mi się filozofia na tyle, że zechcę na niej zostać. (Ba, nawet już chyba tak jest).
Notka na szybko, bo późna godzina a czasu mało na wszystko jak zwykle ostatnio.
Wczoraj koncert Christ Agony - szuperancko wypadł :D MaTT :*:*:*:*:*:*:*:*:*
I na szybciutko kilka zdjęć w prezencie od mego lubego Samaela - oczywiście nic nie poobrabiane, więc zdjęcie na Deviantart poleci na razie jedno... potem się pomyśli ;)
W wolnym czasie w akademiku projektuje trochę rzeczy do uszycia i akryle na koszulki ^^ ah i kilka mi się nawet bardzo spodobało.
Pozdrawiam wszystkich! Od Mirona i moich znajomych aż po Teq! i Pozdrawiam i życzę powodzenia Ashy i Eli - ah wy moje szalone babska!

Gdzieś mi dekadentyzmem się sypie...

2008-09-24T16:06:00.000-07:00

Już z aurory wystrzał padł, październik ideą zabłysnął
a mówią, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Litwo ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie, ile cię cenić trzeba
to wie tylko stryjek i pod warunkiem, że Wrocław to kijek.
Daremne żale, próżny trud bezsilne złorzeczenia przeżytych
kształtów, żaden cud nie zmusi do istnienia, trzeba z żywymi
naprzód iść... iść... iść po nowych drogach, a przecież starsi ostrzegali -
kto nie ma w głowie, ten ma w nogach.
Litwo ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie, ile cię cenić trzeba ten tylko się dowie
kto cię stracił, bo nic nad zdrowie ani lepszego ani droższego,
bo srebro i złoto to nic. Chodzi o to by młodym być.
Młodości, ty nad poziomy wylatuj, a okiem słońca ogarniaj
ziemi ogromy z końca do końca... artylerii ruskiej ciągną sie szeregi.
Prosto, długo, daleko jako morza brzegi.
Widziałem ich wodza, przybiegł mieczem skinął, grac przestał, róg trzymał.
Wszystkim się zdawało, że to Wojski gra jeszcze, a to wojsko grało.
Daremne żale próżny trud. Na żal, na łzy nie miejsce i czas.
Po ptokach jest - jak powiedział lotnik opylający las.
Na ten czas przenieś moją duszę utęsknioną do tych chwil jakże pięknych,
a przeżytych latem, kiedy łaska pańska na koniku garbusku rozwoziła rekompensatę.
A gdy przyjdą podpalić dom, dom w którym mieszkasz - Polskę.
Kiedy rzucą przed siebie grom, kiedy runą żelaznym wojskiem,
kiedy nocą kolbami do drzwi załomocą, ty ze snu podnosząc skroń
stań u drzwi i oddaj im bagnet i broń - szkoda drzwi.
I wiadomość z ostatniej chwili.
Wypłynąłem na suchego przestwór oceanu, wóz nurza się w zieloność,
jak łódka brodzi. Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi
omijam koralowe ostrowy burzanu...
Ale o co chodzi..........?

Moje brawa dla Andrzeja Poniedzielskiego - jednego z moich idoli monologujących.
Im bliżej wyjazdu... tym bardziej mnie jakiś taki bezsens czasem ogarnia jak nie wiem.
No i zniknę jak Will hunting... =P

...

2008-09-11T12:23:00.000-07:00

No więc tak jak już wybrałam się na studia tak zostałam w dupie bez akademika, a tu juz wrzesień leci....
Zabrałam się za remont, o który mnie męczyli.... i też zostałam w dupie bo nic nie poszykowane.. no bo ile pudeł może dźwignąć dziewoja, która waży mniej niż połowa tych pudeł =/
Żeby zagipsować ściany trzeba zdemontować lampki, żeby zdemontować lampki trzeba wyłączyć prąd w domu, żeby wyłączyć prąd trzeba się na tym znać (a ja się nie znam bo tam jakieś komunistyczne jeszcze bezpieczniki i inne takie O_O)
Połowa to oczywiście rzeczy brata, których tknąć nie mogę bo mama "sobie sama zrobi z tym porządek" (na świętego nigdy chyba...)
Trzeba wynieść komody, a na to siły sama nie mam a pomocy nie ma.. no bo i skąd...
Dzisiaj jestem w połowie w garażu i w połowie drogi do Opola jednocześnie... cały ten seans uwieńczony bratową, która nie może karmić dziecka bo jest na antybiotykach i gorączka 40 stopni... tutaj kończą się moje możliwości stwierdzenia, że młody da sobie radę, a ja bez mieszkania i w syfie to tak jakoś średnio. Ale po prawdzie to chuj to wszystkich obchodzi. No bo i po co. Póki co dowiedziałam się, że ze mnie nie może nikt być dumny oraz, że nic nie potrafię osiągnąć.
No dobra, zgoda, tu mnie macie. Tak więc moje codzienne krwawienia z nosa (z prawego ucha poniekąd też) to już sama sobie na złość pewnie - no bo podobno taka jestem... a może po prostu mam już pewnych rzeczy po "uszy".
Np. tego, że wszyscy mnie cisną na studia... jak już sie na nie dostaje.. to teraz "twoja sprawa, kombinuj". A no dobrze... kombinuje, a że nigdy kombinowanie mi nie szło.. to cóż.
Pewnie aż do samego magistra będę się zastanawiać "dlaczego? po co?"
Jakby to kurwa miało znaczenie. Bo dla mnie tak naprawdę nie ma. można być kimś i nie mieć nic i można być kawałkiem shitu a mieć wszystko.

Jakbym mogła jebnąć to wszystko pod drzwi rozgwiździć i zamknąć drzwi to pewnie bym to teraz zrobiła. Ale fakt, że znowu wszystko musiałabym zrobić sama i fakt, że prędzej czy później tu wrócę i nie mam zamiaru siedzieć w poobdzieranych brudnych ścianach... na łóżku, które łóżkiem nawet nazwać nie można.. jest bardziej przytłaczający niż kowadło, które spada kojotowi na głowę.
Kurwa... czemu ja nie umiem latać?! = (

Nowa bijacz xD (idiotka)

2008-09-03T13:58:00.000-07:00

"Jestem durniem - durniem patentowanym. Głupcem, kretynem, idiotą i błaznem godnym zamknięcia w Narreutrumie! Cokolwiek wymyślę okazuje sie być szczytem głupoty cokolwiek uczynię te szczyty przekracza.
Solennie przyrzekam, że się poprawię."

Sapkowski

Jak w tytule. Tańszej chyba nie ma nigdzie, dźwięk trzyma po mym usilnym rozciągnięciu strun, oraz po nastrajaniu jej co 15 min. Wreszcie ^^
Choć to dość dziwne jak na na teoretycznego punkowego, metala, który wygląda jak rasowy goth, słucha wszystkiego po za popem, disco-polo i hip-hopem.... a planuje grać folk... O bogowie, ale mam downa z tymi gitarami. Ot może ta jakiś fetysz, czy po prostu coś mi mózg uciska.
Tak czy inaczej. Oto i nowość nad nowościami. (to czarne w środku =P)

Dodatkowo.
Jako, że Emma się nigdy nie zmienia do końca a jej debilizm sięga granic (po czym te granice przekracza) inaczej się skończyć nuda w domu nie mogła.

Z pozdrowieniami dla Zoil, która bardzo dobrze mnie rozumie pod tym względem ;) :P

Koszulkowo raz jeszcze

2008-08-25T15:09:00.000-07:00

30 sierpnia w Warszawie gra zespół Vader... 25-lecie zespołu i takie tam. Nie żeby specjalnie przepadała za tym zespołem wręcz przeciwnie.
Ale będzie jeszcze kilka innych zespołów dodatkowo, które ma sie chęć zobaczyć na żywo na scenie.
Ale niestety, nie w tym życiu raczej - trudno, bywa. Mniejsza o osobisty stosunek do tej "imprezy".
Luby mój Samael sie wybiera. Bilet zakupił, ba nawet płytę gratis do niego dostał i jedzie.
No więc jak na prawdziwego fana black/death metalu trzeba się w odpowiednia koszulkę na takie widowisko zaopatrzyć (na pogo to uzbroić chyba, jednak wszywania blachy jeszcze nie opanowywałam xD).
Koszulka trafiła w me 2 lewe ręce dzisiaj a jutro już wraca do właściciela, aby rzucić na nią odpowiednie uroki itp xP (W końcu "Sataniści!!!" - jak rzekła moja babcia po zobaczeniu schnącego wzoru)

A oto koszulkarstwa dzisiejsze efekty:
(jakość zdjęć oczywiście do bani ale już przestałam liczyć na powrót aparatu z macek brata =/)

Baw się MaTT, słuchaj, pij, poguj itp... ;)
ALE ŻADNEGO MI TAM MACANIA INNYCH BAB, BO ZA USZY POWIESZĘ!!!!!!!!!!!!! xP

Cyber-Dreads

2008-08-20T05:51:00.000-07:00

Cyber-Dreads, zwane też chyber-hairfalls lub też tubingiem.
Dzisiaj trochę o tym czym się interesuję. ;)

Cyber-Dreads to nic innego jak zwykłe dready, jednak od swojego pierwowzoru różnią się kolorem, kształtem oraz... materiałem. są to dready w 100% syntetyczne.
Różni ludzie, różne potrzeby - jeśli mamy ochotę na zmianie fryzury za pomocą dreadów tak by dopasować ja do np. sukni to nie ma nic lepszego niż najbardziej popularne cyber-dreads skręcane z wełny. Można kupić takie na sztuki, lub skręcić samemu z wełny barwionej.
Ich grubość, kształt, kolor i długość jest wtedy możliwa do dopasowania każdego naszego wymogu. Możemy je mocować na wstążeczce, gumce lub nawet na spinkach (klamrach).

A wygląda to tak:

Kolejne metody są już, raczej bardziej dopasowane do fanów nurtu "cyberpunk".
Dready są wtedy wykonywane z kolorowej pianki ciętej w paski, nylonowej kolorowej rurki, przypominającą siateczkę, lub też z cienkich silikonowych rurek (tzw. tubing) jaki i cieniutkich płaskich tasiemek również z sylikonu - zwanych po prostu "plastikiem".
Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie w łączeniu tych różnych metod razem :)
Podobnie jak do dreadów wełnianych te również mocuje się na tasiemkach, gumkach lub klamrach. Najlżejsze z dreadów to z nylonowej siateczki i te z pianki. je można dopinać również do zwykłych małych spinek ozdabiając tym sposobem nasze naturalne włosy.

A oto jak wygląda po ułożeniu, połączeniach i założeniu:

Są też dostępne hairfalls tak samo doczepiane, jednak są z pasemek zwykłych syntetycznych włosów:

"Jak to do cholery założyć?!" - otóż prościej niż się wydaje .

Ojjj działo sie...

2008-08-16T16:42:00.000-07:00

Nie żebym przepadała za tym miejscem do bólu...
Ale z czwartku na piątek niczego nieświadoma, razem ze znajomymi popijałam piwko u MaTT'a
nie mając pojęcia, że moja droga mama zmaga się z siłami natury, którym ewidentnie coś w tym zabitym dechami mieście przeszkadzało.
Durna Emma mogła zostać w domu na wszelki wypadek =/
Dzisiaj po południu dopiero przyjechałam i wybrałam się z mamą po zakupy i przy okazji zobaczyć jak wygląda ta nasza "nora".
Tak więc główną ulicą i w zasadzie przez centrum Blachstadu przeszedł najsilniejszy wiatr i dał się we znaki "Prażynce" oraz urzędowi (aka ratuszowi). Wszystkie parki, drzewa i najbliższe od centrum lasy wyglądaja jakby spuszczono na nie napalm a drogi długo były nieprzejezdne. Standardowo odbyło sie też zrywanie dachów.
(Ahh no i kościół będzie musiał sobie chwilowo poradzić bez czubka głównej wieżyczki)

P.S.
Dziękuję za docenienie koszulki ^^
Powiem, że dodatkowo robiłam naszywkę na kostkę tzw "ekran" dla MaTT'a z gwiazdą chaosu, oraz proporzec zespołu Behemoth, który można zobaczyć TUTAJ (już po koncercie w Krakowie 09.09.2007) :)

Hayes

2008-08-15T04:45:00.000-07:00

Zmarł laureat Oscara Isaac Hayes
(Choć bardziej był znany jako Chef z South Park)

W wieku 65 lat zmarł 10 sierpnia słynny aktor i muzyk funk-soulu.
Hayes w 1972 roku zdobył Oscara za najlepszą piosenkę, którą skomponował do filmu "Shaft". Jego kompozycje do filmu uzyskały też trzy nagrody Grammy i wiele innych nagród. Jego najbardziej znaną rolą aktorską jest dubbing do serialu "Miasteczko South Park", gdzie Hayes podkładał głos Chefowi. Zrezygnował z występu w show w 2006 roku, kiedy twórcy serialu w jednym z odcinków ostro wyśmiewają się ze scjentologów – sekty, do której od lat należał Hayes.

W 2006 roku Hayes przeszedł zawał serca. Na razie nie są znane przyczyny śmierci. Aktor został odnaleziony leżący obok wciąż działającej bieżni.

Hayes pracował ostatnio na planie filmu "Soul Men", gdzie grał u boku zmarłego w sobotę Bernie Maca.

Koszulkowo - znowu...

2008-08-10T11:58:00.000-07:00

W modzie są koszulki ze skrzydełkami... robione złotem, srebrem i inne takie.
Szczerze powiedziawszy, a dlaczego by nie. Podobają mi się co niektóre, ale każdej czegoś brakuje albo jest czegoś na niej za dużo, tudzież wyglądają EMO-pedalsko.
Do tego taniej wychodzi kupienie zwykłej gładkiej koszulki... i jak zawsze w przypadku kiedy mnie na jakiś ciuch nie stać, tak tak stanę na rzęsach ażeby sobie taki lub podobny zrobić samej ;)
Co lepiej można wtedy dopasować jak najbardziej do własnego gustu itp... i tak oto przedstawiam oficjalne zdjęcia mojej najświeższej pracy ^^

Mile widziane zdanie innych, może sie przydac przy następnym robieniu innej koszulki ;)

Co nowego.

2008-08-05T16:09:00.000-07:00

Co nowego? Pff w sumie to standardowe "nic".
Kolejne wakacje w domu.. i dobrze. Jak sie nie pracowało i nie starało to się nie ma.
Można mieć żal do siebie co najwyżej, że sie beztalenciem urodziło i sie nic z tym nie zrobiło do tej pory. Ale to już za długa historia na czas obecny - może innym razem (jeśli w ogóle).

Po jakimś czasie długiego i usilnego tentegowania w głowie doszła do wniosku, że tego starego szczeniackiego i dość gównianego bloga jeszcze zostawię. Ot tak czasem, żeby ryja wysilić i poskrobać co mi leży na wątrobie. Na siebie i na innych, a głównie na bardzo znienawidzone sytuacje, które często mi się zdarzają... takie pt "co mogłam powiedzieć a nie powiedziałam".
No wiecie, rozmawiasz z kimś... i mówisz jedno a myślisz drugie, lub co gorsza nie mówisz wcale, a potem kładziesz sie do wyra i odtwarzasz tą rozmowę jak nagranie z 1000 razy w głowie i myślisz... "chciałem powiedzieć..", "powinienem powiedzieć..", "powiedziałbym.."
Idiotyczne, nie?

Szkoła: Szkołą..o szkole... ekhem..tego nooo.... Masz piękny heblowany stół, tak.
Praca: N/C!!!
Remont pokoju: 0% / 100%
Widoki na przyszłość: Brak ("są raczej nie ciekawe" - jak śpiewał Kazik)

Zdecydowane jeszcze pozdrowienia dla Absyntowej Wróżki i jej posłańców - Grono dekadentów szczerze szanuję.
(A i pewnie do starej dobrej Dekadencji zaglądnę, żeby Pani Gienia nie zapomniała jak Emma wygląda... zwłaszcza, że ostatnio na Emmę nie wygląda wcale)

Imprezowo!

2008-07-27T14:40:00.000-07:00

Tak więc odbyła się parapetówka u Tomka i Ludwini, oraz ich przybranego dzieciątka Febe :)
(Urocza mała pieszczocha)
Oczywiście towerowa grupa była z mniej towerowymi jeszcze osobami... ale co by nie powiedzieć było bardzo zacnie ^^ Do tego towarzyszyły nam radosne psiaki - wyrzej wymieniona Febe, Teq i Astra.
Wszystko zakończyło się (prawie) szczęśliwie i radośnie. Wyjątki - 1) muszę sie bardziej pilnować, bo teraz już nie horda więc jak jakieś bydło nie wypada się zachowywać, 2) muszę kupić sobie stanik, który zniweluje dość widoczną u mnie (podobnie jak u Ewci) różnicę pomiędzy lewym, a prawym cycem xD, 3) dzikie orgie podłogowe to jak najbardziej, ale u siebie, tudzież tak żeby innym nie przeszkadzało...bo potem znowu się ludzie pytają "co bierzesz i gdzie to kupić???".
P.S. To już trzeci zakaz growlu dla Brusia... no i musi babcię Tomka z kwiatami i na kolanach przeprosić ;)

Brianowie z własnym przybranym (jednym z wielu) dzieci - Teq ^^ (wreszcie zaczynam się przekonywać do towarzystwa psów większych niż jamniki :P --> Co nie znaczy, że zaraz polecę wyściskać Czupura xD )

Kolejna impreza, to domowy (dość spory) toast za dostanie się jednak na studia.
Tak więc Opole - Filozofia od października czas zacząć... rodzice luz... reszta rodziny mnie za ten kierunek pewnie wydziedziczy. No ale za przeproszeniem ch*** - to ja będę studiować nie oni, a po za tym bardzo mnie poratowało duchowo jak mój luby Samael powiedział, że się też z tego cieszy :* Dziękować :*

Opole 2008. 24 lipca - Wyspa Bolko :) "Gdy uczeń gotowy, nauczyciel się zjawia." I tak +5 do respektu dla pana Ernesta S. który wie jak to jest z Tyler'em Durden'em i dzałem filozofii w połączeniu z Emmą ;D

Ostatni epizod z cyklu "pókim młodzi chodźmy pić".
Urodziny Mirona dnia 26 lipca. Obecność obowiązkowa - Bruś był, Emma była, Samael, Niunia... i reszta ekipy pół-hordowej ;) (wszystko cacy gdyby ten dupek żołędny Forti się nie nawinął - na szczęście SAmael jest w posiadaniu mojego gazu pieprzowego i się wstrzymałam).
Impreza pozytywnie skrzywiona, goście - muzeum osobowości... I BARDZO DOBRZE!

Imprezka zajezacna... ale Miron... to bardzo nieodpowiedzialne zostawić jako gospodarz bandę wariatów z dostępem do markerów i pójść w kimę xD
Bruśbaum... co do siedzenia koledze na kolana i języków,.. N/C xP
No i Emma po wejściu jak zobaczyła perkę brata solenizanta... to sie trochu dorwała. :P

Main Aisa Kyon Hoon???

2008-07-14T15:57:00.000-07:00

No i żeby nie było, że zaniedbuję.... :P
Ostatnio jakoś z Ashą miałyśmy typową bollywoodzką głupawę, a że w nasze podłe łapki trafił nowy film "Lakshya" (laksh - z hinduskiego "cel") nie omieszkałam odmówić sobie typowo babskiego wieczoru, takiego w stylu "...a potem przyjedzie po mnie książę na białym koniu i w lśniącej zbroi..."
Tak tak, do mnie już dawno dotarło, że takie rzeczy się nie zdarzają - tak jak idealnie dobrane pary i życie mlekiem i miodem płynące (nie to chyba nie pesymizm... realizm prędzej chyba :P).
Tak czy inaczej... film nie był taki zły gdyby nie pan co sobie zrobił jaja przygotowywując napisy przez nas ściągnięte... No tak ja rozumiem.. odwieczna wojna Indie vs Pakistan itp. i wiem, że w czasie różnych manewrów wojsko ma jakieś swoje tam "nazwy i kryptonimy", ale do cholery, żeby łączyć się z bazą w stylu "Tygrysek do chatki Kłapouchego - zgłoś się. Co robimy? Ty chatka Kłapouchego - atakujcie. Zaaaa Stuuuumilowyyy laaaaas!" to już lekka przesada xD.

Jedno mnie w tym filmi walnęło jak grom z jasnego nieba, tę jedna typową bollywoodzką piosenkę mogłabym śpiewać sama codziennie (nie, zazwyczaj tego nie robie...no chyba, że kosze trawnik i mi sie nudzi :P)

A dlaczego tak jest to zaraz wam pokażę tekst i sie dowiecie xP

Dlaczego taki jestem?
Dlaczego jestem taki, a nie inny?
Czy kiedykolwiek wiedziałem co mam robić?
Wygląda na to, że będę śpiewał tak przez całe życie.
Co sie ze mną stanie?
Czy ktoś mógłby mi powiedzieć?
Dlaczego to takie trudne?
Czy ktoś pomoże mi zrozumieć?
Dlaczego taki jestem?
Dlaczego jestem właśnie taki?
Teraz chciałbym robić to, ale potem znowu tamto.
Ale dlaczego? Po prostu nie wiem...
Co też muszę robić,
teraz wydaje sie jasne i proste,
jutro wyda sie zagmatwane.
Czuję jakby moje życie było wywrócone do góry nogami.
Czy kiedyś sie zmienię?
Czy kiedyś uwierzę?
Czy kiedyś będę lepszy?
Nie wiem, czy będę.
Kim teraz sie stanę? Jak myślisz?
Czy po prostu zostanę kim jestem?
Wygląda na to, że będę tak zgrywał Jacksona całe życie.
Co sie ze mną stanie?
Czy ktoś mi powie?
Dlaczego to takie trudne?
Czy ktoś pomoże mi zrozumieć?
Dlaczego taki jestem?

To po prostu ja...(?)

I podziękowania dla Hrithik'a, który spróbował postawić się w sytuacji takich stworzeń jak ja :P
(z ta różnicą, że mnie nie pakują w kaftan w czasie rozważań nad sobą xP)

Coś teges...

2008-07-08T17:44:00.000-07:00

Facetów nie rozumiem do tej pory... pewnie nigdy nie zrozumiem...
Tak czy inaczej. Właśnie kończy się impreza urodzinowa Niuni jest godzina 2:49 a ja siedzę w sumie sama... nic przyjemnego powiem tyle.
Gdyby kogoś interesowało co sobie w takich chwilach myślę to proszę bardzo www.blog.oprawcy.blog.onet.pl
(chociaż i tak tam już pewnie nie zagląda... usunąć to gówno wreszcie muszę)
Koncert sobotni wspominam bo nie mam nic lepszego do roboty, jest cholernie zimno i po prawdzie mówiąc nudno.
Jutro... w zasadzie dzisiaj pewnie zacznie sie moja nowa praca (jak się powiedzie). Ale praca to tylko część monotonii.
Zastanawiam się w sumie czego tak bardzo ludzie we mnie nie lubią. Póki co wychodzi na to, że zawsze ja jestem powodem problemów.
Nikt nigdy jeszcze nie był nigdy ze mnie naprawdę dumny... nikt z domu, nikt z przyjaciól. Pewnie już tak będzie.

Kurwa nic ciągle nie umiem... =/

Koncertowe 15 papierosów w paczce i ryżowe ciacha.

2008-07-06T07:48:00.000-07:00

Tak oto matura okazała sie być czymś zdawalnym...teraz można by sie oddać ulubionej czynność w życiu, czyli obcyndalaniem sie ale nie da rady. Pracować i zarabiać trzeba.
Co na szczęście nie przeszkadza w ulubionych czynnościach i tak oto moje onigiri okazało się zjadliwe (tylko nie były trójkątne bo jeszcze nie mam wprawy), a koncert J-Brothers okazał się może nie powalający, ale też nie wcale taki zły.
I może wydam się stronnicza, ale Tom'Ash powinien pomyśleć o graniu solo. Myślę, że gra niego lepiej od reszty, czyli pana J. (Jak młody Gilmour :P)
(A może ja mam coś skrzywione na punkcie gitary bo sama gram jak ta ostatnia kaleka...?)

Nowa praca prawdopodobnie od sierpnia chyba, że zwolni się wcześniej miejsce (co to za praca chwilowo mówić nie będę). Do września przydałoby się prawo jazdy zrobić całkiem łaskawie, ale trza mieć za co...

Na dzisiaj to chyba będzie tyle... pokażę jeszcze co i jak mi w tej kuchni mojej wyszło xD (mama moja droga sie tylko zbuntowała i określiła, że jej "glonami śmierdzi")

Ahhh no tak i dodam jeszcze.... (dla tych co to sie może trochę orientują)
Jeśli chodzi o tych co mnie pytają o Hordę, to gówno mnie ona teraz obchodzi... co niektórzy to na mój gust mogą skończyć gdzie chcą... Nie mam więcej zamiaru tęsknić za ludźmi, którzy piszą, że za mną tęsknią, a potem krzyczą, że mnie zabiją.
Forti.. pewnie tu wleziesz, więc z góry Ci mówię, że nie wiem jakim cudem (a może i wiem) ale stałeś sie dla mnie totalnym pozerem i śmieciem, który uwierzył w swoja własną legendę i teraz próbuje nią żyć. Z dnia na dzień stajesz się coraz bardziej żałosny w oczach przyjaciół, których straciłeś na własne życzenie i dobrze o tym wiesz. Ale cóż... głupota jest kwestia indywidualną.
W odpowiedzi na Twoje jakże miłe słowa... Dla mnie Ty tez możesz zdychać.

No i wreszcie!!!!

2008-06-28T05:47:00.000-07:00

No i jako, że jestem zwolenniczką Blizzarda (oraz nieistniejącego już 3DO) muszę sie moją ogromną radością podzielić.
StarCraft II juz w drodze... prace jak widać idą dobrze i co jakiś czas możemy zobaczyć postępy programistów i grafików... http://www.starcraft2.com/
(O WarCraft'cie pisać nie będę, bo gram odkąd powstała pierwsza część i za dużo trochę tego :P)

Ale dzisiaj wyjątkowo same prace nad StarCraft'em mnie tak nie cieszą... bo oto nadeszła kolejna przełomowa chwila.
Na którą czekało z resztą wielu graczy battle.net i nie tylko ^^ RUSZYŁY PRACE NAD DIABLO III ! :D (choć prawie każdy fan już to przewidywał ponieważ parę miesięcy temu Blizzard wykupił wszystkie domeny, które posiadały nazwę "diablo 3")
Także dzisiaj niezależnie od tego co sie będzie działo nikt nie zepsuje mi dobrego humoru! (Czuje się przez to trochę jak Optimus Prime xP)

Szczegóły i obrazy tutaj: http://eu.blizzard.com/diablo3/

A jeśli stronka się przycina ze względu na dużą ilość odwiedzających to poełny trailer możecie zobaczyć już tutaj: http://www.youtube.com/watch?v=EgbUSsblCSQ

Tym wesołym akcentem kończę dzisiejszy wpis, ponieważ czas oblać kolejny projekt twórców World Of Warcraft ;)

Henna, gitara i.. punk rocka głupi koniec

2008-06-23T17:46:00.001-07:00

Zabawy z robieniem mehindi troszkę ostatnio odwlekane, ale znalazła się chwilka na przećwiczenie.
2 godziny wymyślania wzorów i ich rozmieszczanie okazało się jak zawsze wciągające, ale zdjęcia zostały zrobione w ciągu 10min, a zaraz potem w ciągu 5min całość malowidła została usunięta.
Efekty dzisiejszej pracy (niestety w marnej jakości):

Dzisiaj poświęciłam raczej większość czasu na przywrócenie do moich rąk możliwości grania na gitarze, od szlifowania ręcznego mebli całymi dniami paluchy mam jak z drewna.. a tu czeka dalej tabulatura do Mother North - Satyriconu. Się człowiek zawziął to teraz wypada skończyć..speed oczywiście żaden, bo trudno na tym nadążyć mi jeszcze ale pomęczę to w końcu pójdzie :P (Terasbetoni wymęczyłam wstęp, a to już postęp).

Akhad i Zoil teraz często też goszczą mnie i mego lubego samca u siebie, gdyż panowie szykują sie na pokaz gry Infinity w Teatr From Poland. Szykują figurki (Samael nabył świeżutkie Yu-Jing i wymagają pewnych zabiegów), oraz makietę - w tym celu uległo zniszczeniu wyposażenie komputerowe. Ja i Zoil chętnie przyłączyłyśmy sie do destrukcji, co szło nam dość dobrze i zaoferowałam też naszym panom części z mojej starej gry żołnierzami, by wesprzeć ich projekt - powodzenia :)

Dodatkowo dwa dni temu kopnął mnie zaszczyt otrzymania wiadomości od Fortiego... Rozmawiać nie mam za bardzo na ten temat ochoty, powiem tyle, że ludzie, których poznałam w sumie nie dawno okazali się być wielokrotnie lepsi od mojej starej zbieraniny brudasów częstochowskich.
(Bo jak dla mnie kiedy najlepsi przyjaciele odwracają się do Ciebie dupą, a później udają, że wszystko jest jak dawniej to to znaczy, że próbują okłamać Cię chociaż nie potrafią okłamać nawet siebie!!!)
Nie ukrywam, że zdarzy mi sie zabeczeć po nocy za tamtymi ludźmi, ale nie ukryje, że to moje pierwsze wakacje bez Hordy i szczerze powiedziawszy, dzięki temu co mam teraz... to co raz mniej za nimi tęsknię. Tym co wprowadzili w tą "wielką patologiczną rodzinę" burdel dzisiaj życzę głupiej śmierci tudzież ocknięcia się ze swojej głupoty z ręką w nocniku...

Szkoła i po szkole

2008-06-19T12:19:00.000-07:00

Tak więc dzisiaj (dopiero) odbyło się zakończenie roku szkolnego 2007/2008 (dla mnie o zgrozo maturalnego).
Co niektórzy spotkają się na poprawkach w sierpniu, co niektórzy dopiero za rok xD Ja mam nadzieje, że zdać maturę zdałam... o wysokość wyników będę się martwic innym razem, zobaczymy.
Ale uchwalić trzeba było dzień dzisiejszy toteż samochód naszej wychowawczyni uległ (mam nadzieję trwałemu) uszkodzeniu, zaś ja z Herosławą udałam się a "rytualne piwo" po szkole/zakończeniu.

***

Dodatkowo pochwalę się swoja obecną pracą - restaurowanie antyków (co z ojca to na syna i córkę i nie ma zmiłuj). Praca ciekawa, ale tez trudna... a momentami nudna aż do usrania. Nie ma to jak szpachlować kawałki mebli przy dźwiękach RAMMS+EIN czy też Smashing Pumpkins (ooo tak, ten wokal lubie wyjątkowo wieczorkiem :P).
Dzisiaj w menu mamy przedwojenną toaletkę z wyjątkowo zdolnie spieprzonym lustrem i lakierem na blacie (o tym, że blat jest pofalowany jak ocean już nie wspomnę), mebel sam w sobie wydaje się być pełen wspomnień, ale zrobiony jest raczej z rzeczy "resztkowych" i słabo wymierzony w wielu miejscach.
Na oko roboty było by na 2 tygodnie, ale coś mi sie zdaję, że sie nie wyrobię, bo czyszczenie strasznie długo trwało i szpachlowanie. Poniżej zdjęcia z "in progress" :)

P.S. Praca nad henna idzie powoli... szykuję szablony itp. Kiedyś się wyrobię ;)
Podobnie będzie tez (mam nadzieję) z kuchnia japońską - czeka mnie w najbliższym czasie zrobienie ONIGIRI i TEMPURY ^^

[Special for MaTT :P]

Początki

2008-06-17T15:25:00.000-07:00

Początki są ponoć trudne więc będę sprawiać wrażenie jakby trudno mi się pisało.
Nowi ludzie, nowi znajomi i przyjaciele (o starych jednak nie zamierzam zapominać, nie).
Mam nadzieję, że obejdzie sie tym razem bez pieprzonej poezji, której pisanie i tak mi nie wychodziło, a zajmę się rzeczami troszkę bardziej "przyziemnymi" czy jakoś tam tak.
Nie mam daru do pisania jak Tom'Ash ani też nie mam tak pasjonujących zainteresowań jak Samael czy Akhad, ale jeszcze wszystko przed nami ("nami"?! - że niby zakładam, że ktoś tu w ogóle zajrzy?).

I tak na dzisiaj...

Zaczynam na nowo ćwiczyć zabawy henną... Jutro planuję ćwiczeń dzień pierwszy. W skrócie dla nieświadomych:
Mehendi to tradycyjny hinduski sposób zdobienia rąk i stóp henną. Henna nakładana jest grubą warstwą, samo namalowanie bogatych wzorów trwa kilka godzin, proces schnięcia zajmuje kolejne godziny. Po wyschnięciu henna, naturalny roślinny barwnik, używany od wieków przez kobiety Wschodu,trwale łączy się ze skórą, a po wykruszeniu się czarnej warstwy, ukazuje się na skórze piękna czerwoną mozaika, której trwałość dochodzi nawet do kilku tygodni.